Fotoukład

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fragment błony tylakoidu
Schemat fotoukładu I i II

Fotoukład, Fotosystem – jest kompleksem barwnikowo-lipidowo-białkowym absorbującym kwanty światła. Fotoukład tworzą centrum reakcji fotokładu oraz towarzyszące mu układy antenowe absorbujące kwanty światła (fotony) i przekazujące energię do centrum reakcji. W centrum reakcji z dimera chlorofilu a wybijany jest elektron i przekazywany na kolejne przenośniki elektronów. W błonach tylakoidów można wyróżnić dwa rodzaje fotoukładów:

  • fotoukład I składający się z centrum reakcji PS I oraz układu antenowego określanego jako LHC I. W centrum reakcji znajduje się para cząsteczek chlorofilu a. PS I działa z maksymalną wydajnością przy długości fali 700 nm stąd stosowane oznaczenie – P 700. Fotoukład PS I występuje głównie w lamelachtylakoidach stromy. Charakterystyczne dla fotoukładu I są układy antenowe określane nazwą – LHC I (ang. Light Harvesting Complex), w których stosunek chlorofilu a do chlorofilu b wynosi: a:b=4:1.
  • fotoukład II składający się z centrum reakcji PS II oraz układu antenowego określanego jako LHC II. W centrum reakcji znajduje się para cząsteczek chlorofilu a. PS II działa z maksymalną wydajnością przy długości fali 680 nm stąd stosowane oznaczenie – P 680. Fotoukład PS II występuje głównie w tylakoidach gran. Charakterystyczne dla fotoukładu II są układy antenowe określane nazwą – LHC II, w których stosunek chlorofilu a do chlorofilu b wynosi: a:b = 1:1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Barbara Bukała: Biologia : metabolizm komórkowy. Kraków: Wydawnictwo Szkolne Omega, 2004. ISBN 83-7267-128-1.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]