FourCC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

FOURCC (ang. four-character code). Jest to sekwencja czterech bajtów używanych do jednoznacznej identyfikacji formatu danego pliku. Wymyślony na potrzeby systemów operacyjnych, używany na początku w oprogramowaniu komputerów Macintosh, później zaadaptowany na potrzeby Amigi i Electronic Arts. Algorytm później został zmodyfikowany na potrzeby kompresji plików QuickTime i DirectShow.

W 1985 r. Electronic Arts przedstawiło Interchange File Format (IFF), była to rodzina formatów oryginalnie wymyślona na komputery Amiga. Pliki składały się z sekwencji "kawałków", które mogły zawierać dowolne dane, każdy z kawałków poprzedzony był czterobajtowym identyfikatorem.

IFF zostało zaadaptowane przez wielu producentów np. Microsoft do tworzenia formatów AVI i WAV. Microsoft użył FOURCC również do identyfikacji formatów w DirectX, a ściślej w DirectShow i DirectX Graphics.

Jednym z najbardziej znanych zastosowań FOURCC są kodeki wideo używane w formacie AVI. Taka identyfikacja występuje również w kodekach DivX, Xvid, i h.264, a także w kodekach audio formatów AVI i WAV. Używane również w plikach typu PNG, 3DS i MIDI.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]