François-Marie, marquis de Barthélemy
 |
Ten artykuł od 2010-09 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
François-Marie, marquis de Barthélemy (ur. 20 października 1747 w Aubagne, departament Delta Rodanu, zm. 3 kwietnia 1830 w Paryżu) – margrabia, francuski dyplomata i polityk.
Jego wuj opat (i znany akademik) Jean-Jacques Barthélemy wykształcił go na dyplomatę. Protegował go Książę Étienne-François de Choiseul, przyjaciel wuja. Gdy Jean-Balthazar d'Adhémar był francuskim ambasadorem w Londynie, de Barthélemy pomagał mu pełnić ta funkcję. W 1784 musiał przejściowo zastępować go, ze względu na zły stan zdrowia d'Adhémara. Gdy w 1787 roku d'Adhémara zastąpił Anne-César de La Luzerne de Barthélemy pozostał sekretarzem ambasady.
Sławę François-Marie zyskał jako pełnomocny minister republiki francuskiej w Szwajcarii, podpisał w 1795 pokój z Prusami w Bazylei i Hiszpanią. Od 1797 roku członek Dyrektoriatu. W tym też roku został zesłany do Cayenne jako rojalista. Uciekł stamtąd do Anglii, a następnie powrócił do kraju w 1799 na wezwanie Napoleona Bonaparte, zostając rok później wiceprezydentem Senatu. W roku 1814 przeszedł na stronę wrogów Napoleona. W latach 1814-1819 pełnił urząd ministra.
