François Duquesnoy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Portret François Duquesnoy autorstwa Antoon van Dyck

François Duquesnoy lub: Du Quesnoy, zwany Il Fiammingo (ur. w 1597, ochrzczony 12 stycznia 1597 w Brukseli, zm. w roku 1643 w Livorno) – rzeźbiarz flamandzki.

Syn flamandzkiego rzeźbiarza barokowego Jérôme'a Duquesnoy, którego dziełem jest słynna rzeźba-fontanna Manneken pis.

W 1618 François Duquesnoy wyjechał do Rzymu, gdzie m.in. wykonywał rzeźby dla bazyliki św. Piotra. Przyjaźnił się z malarzem francuskim Nicolasem Poussinem, którego teorie artystyczne miały duży wpływ na jego sztukę. Jako jedynemu w tym czasie udało mu się stworzyć indywidualny klasycyzujący styl, przeciwstawny stylowi Berniniego (któremu wpływowi uległo większość rzeźbiarzy włoskich tego czasu). Arcydziełem Duquesnoy jest rzeźba świętej Zuzanny w rzymskim kościele Santa Maria di Loreto (1629-1633).