François Fénelon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
François Fénelon
François Fénelon
Data i miejsce urodzenia 6 sierpnia 1651
Sainte-Mondane
Data i miejsce śmierci 7 stycznia 1715
Cambrai
arcybiskup Cambrai
Okres sprawowania 1695-1715
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1675
Sakra biskupia 10 lipca 1695

François de Salignac de la Mothe, znany jako François Fénelon (ur. 6 sierpnia 1651, zm. 7 stycznia 1715), francuski teolog, poeta i pisarz.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Château de Fénelon, w Sainte-Mondane, Périgord, w Akwitanii. W latach 1686-87 odbywał misję wśród hugenotów. W tym to okresie zaprzyjaźnił się z Jacques-Bénigne Bossuetem, z którym w późniejszym czasie jego drogi się rozeszły. To pod wpływem Bossueta Fenelona przydzielono do grupy największych mówców katolickich (wraz z takimi sławami jak Louis Bourdaloue czy Esprit Fléchier) wysłanych do regionów Francji z największą liczbą hugenotów. Spędził trzy lata w rejonie Saintonge i choć początkowo namówił króla, aby wycofać oddziały z regionu, to później skłaniał się do poglądu, że lepiej jest namówić schizmatyków siłą do słuchania jego przesłania, aby w końcu odrzucili swoje błędy.

Fénelon został arcybiskupem Cambrai w roku 1695. Poznał wtedy Madame Guyon i był odtąd pod wpływem jej kwietystycznych poglądów. Bronił kwietyzmu w Wyjaśnieniu mów świętych, które potępił papież Innocenty XII, a Ludwik XIV skazał autora na banicję.

Fénelon jest najlepiej pamiętany jako autor dzieła Przygody Telemacha, atakującego francuską monarchię absolutną, po raz pierwszy wydanego w 1699. Jest także autorem Doskonałości chrześcijanina i Maksym Świętych. Tezy Fenelona zwalczał absolutysta Jacques-Bénigne Bossuet.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]