François Gérard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
François Gérard
Thomas Lawrence - Francois Gerard.jpg
Thomas Lawrence, François Gérard w wieku 54 lat (1824)
Imiona i nazwisko François Pascal Simon Gérard
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1770 Rzym
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 1837 Paryż
Narodowość francuska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl neoklasycyzm
Ważne dzieła Amor i Psyche, Madame Récamier, Miniaturzysta Jean-Baptiste Isabey z córeczką, Cesarz Napoleon w stroju koronacyjnym
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Portret cesarzowej Józefiny
Amor i Psyche (ok. 1798)

François Gérard (ur. 12 marca 1770 w Rzymie, zm. 11 stycznia 1837 w Paryżu) – francuski malarz, rysownik i grafik okresu neoklasycyzmu.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Jego ojcem był Francuz, a matką Włoszka Cleria Matteï. Urodził się w Rzymie, dzieciństwo spędził we Włoszech. Jego rodzina wróciła do Francji w 1782 roku. Tam, dzięki koneksjom ojca, 12-letni François został przyjęty do Pension du Roi, prestiżowej pensji kształcącej młodych artystów. Spędził w niej półtora roku, po czym przeniósł się na dwa lata do studia prowadzonego przez rzeźbiarza Augustina Pajou (1730-1809). Jego kolejnymi nauczycielami byli Nicolas Guy Brenet (1728-1792) oraz od 1786 roku Jacques-Louis David, który wywarł na niego największy wpływ.

Uznanie przyniósł mu wystawiony w Salonie Paryskim w 1795 roku portret miniaturzysty Jean-Baptiste Isabeya z córką. Szybko zyskał sławę jako wzięty portrecista. Nazywano go „królem malarzy i malarzem królów”.[1] W 1803 został odznaczony Legią Honorową IV klasy, w 1819 otrzymał tytuł barona. Prowadził dużą pracownię malarską. Do jego uczniów należeli m.in. Antoni Brodowski (1784-1832), James Pradier (1790-1852), Jacques-Luc Barbier-Walbonne (1769-1860), Charles de Steuben (1788-1856).

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Malował głównie portrety. Pozostawił ich ok. 300. Portretował wielu osób związanych z europejskimi domami panujących, mimo zmieniającej się sytuacji politycznej. Jako portrecista pozostawał pod wyraźnym wpływem malarstwa angielskiego, głównie Thpmasa Lawrence’a. Jego portrety (całopostaciowe lub popiersia, często na tle architektury lub pejzażu) odznaczają się idealizowaną formą, wystudiowaną pozą i stonowanym kolorytem. Wykonał liczne portrety osobistości polskich m.in. Katarzyny Starzeńskiej, Marii Walewskiej, Konstancji Ossolińskiej, Zofii Zamoyskiej, Ludwika Michała Paca.

Oprócz portretów sporadycznie tworzył także obrazy o tematyce historycznej i mitologicznej.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Modelka - przed 1790, 61,2 x 50,2 cm, National Gallery of Art, Waszyngton
  • Miniaturzysta Jean-Baptiste Isabey z córeczką - 1795, 194,5 x 130 cm, Luwr, Paryż
  • Amor i Psyche - 1798, Luwr, Paryż
  • Portret pani Regnault de Saint-Jean-d’Angély - 1799, 102,5 x 74 cm, Luwr, Paryż
  • Portret Józefiny, żony cesarza Napoleona - 1801, 178 x 174 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
  • Osjan przywołuje duchy na brzegu Lory - po 1801, 26,5 x 26,5 cm, Kunsthalle w Hamburgu
  • Madame Récamier - 1802, 225 x 148 cm, Musée Carnavalet
  • Rzeźbiarz Antonio Canova - ok. 1802, 65 x 54 cm, Luwr, Paryż
  • Portret Stanisława Mniszka - 1803, 65,5 × 55 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie
  • Portret Katarzyny Starzeńskiej - 1803-1804, 215 x 130,5 cm, Lwowska Galeria Sztuki
  • Cesarz Napoleon w stroju koronacyjnym - 1805, 227 x 145 cm, Luwr, Paryż
  • Portret Marii Julii Bonaparte z córkami Zenaidą i Charlottą - 1808-1809, 200 x 143,5 cm, Narodowa Galeria Irlandii, Dublin
  • Markiza Visconti- 1810, 224 x 144 cm, Luwr, Paryż
  • Bitwa pod Austerlitz - 1810, 510 × 958 cm, Pałac wersalski
  • Korynna na przylądku Miseno - ok. 1820, 226 x 277 cm, Musée des Beaux-Arts, Lyon
  • Dafnis i Cloe - 1824-1825, 204 x 228 cm, Luwr, Paryż
  • Ilos i nimfa - 1825, 173 x 203 cm, Musée Baron Gérard, Bayeax
  • Święta Teresa z Avili - 1827, 172 x 96 cm, Infirmerie Marie-Thérese, Paryż
  • Koronacja Karola X - ok. 1827, 514 × 972 cm, Musée des Beaux-Arts, Chartres

Przypisy

  1. W. Łysiak, Malarstwo białego człowieka, t. 7, Warszawa 2011, s. 244.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Rodzina artysty[edytuj | edytuj kod]

Portrety sławnych Polek[edytuj | edytuj kod]