François Mansart

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
François Mansart – portret z epoki

François Mansart (ur. styczeń 1598, zm.23 września 1666) – architekt francuskiego baroku.

Mansart pochodził ze skromnej rodziny. Architektury uczył się prawdopodobnie u Salomona do Brosse. Był perfekcjonistą; mówiono, że potrafi zburzyć wznoszoną budowlę i zacząć pracę od nowa. Jego indywidualny styl czerpał i z baroku, i z tradycji francuskich, i z klasycyzmu.

Niewiele jego dzieł przetrwało do dziś w niezmienionym stanie. Najlepiej zachował się słynny pałac w Maisons-Laffitte oraz wspaniały kościół Val-de-Grâce w Paryżu. Inne jego prace to m.in.:

Mansart pracował między innymi dla kardynała Mazarin, dlatego około 1650 stał się celem ataków Frondy. Również król Ludwik XIV był mu mniej przychylny niż Ludwik XIII i regentka Anna Austriaczka. Jego projekty przebudowy Luwru i królewskiego mauzoleum w Saint-Denis zostały odrzucone.

Mimo tego Mansart wywarł wielki wpływ na architekturę, początkowo we Francji, a następnie w całej Europie. Spopularyzował on typ dachu na jego cześć nazwany mansardowym, wznoszenie pałaców entre cour et jardin oraz plan w kształcie podkowy. Jego najwybitniejszym naśladowcą był jego krewny, Jules Hardouin-Mansart.