François Omam-Biyik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
François Omam-Biyik
Imię i nazwisko François Omam-Biyik
Data i miejsce
urodzenia
21 maja 1966
Sackbayene,  Kamerun
Pozycja napastnik
Wzrost 184 cm
Masa ciała 80 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1986-1987
1987-1990
1990-1991
1991-1992
1992
1992-1994
1994-1997
1997
1997-1998
1998-1999
1999-2000
Canon Jaunde
Stade Lavallois
Stade Rennes
AS Cannes
Olympique Marsylia
RC Lens
América Meksyk
Atlético Yucatán
Sampdoria Genua
Puebla FC
LB Châteauroux

81 (27)
38 (14)
35 (7)
1 (0)
53 (18)
75 (49)
21 (10)
6 (0)
17 (5)
3 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1986–1998  Kamerun 75 (45)

Jean François Omam-Biyik (ur. 21 maja 1966, w Sackbayene), wzrost: 184 cm, waga: 80 kg, piłkarz, grał na pozycji napastnika. Kameruńczyk, posiada także obywatelstwo Francji.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Swoją piłkarską karierę rozpoczynał w 1986 roku, w Canon Jaunde. Grał tam przez dwa lata i przeprowadził się do Francji, a jego nowym klubem był Stade Lavallois. Przez trzy sezony rozegrał 81 meczów w barwach pierwszej drużyny, 27 razy wpisując się na listę strzelców. Zaowocowało to transferem do Stade Rennais, w sezonie 1990/1991, gdzie nie zatracił skuteczności, pokonując bramkarzy czternastokrotnie, w 38 spotkaniach. Kolejnymi jego klubami były AS Cannes i Olympique Marsylia (strzelił gola w eliminacjach do Ligi Mistrzów, w meczu z Glentoranem Belfast, wygranym przez OM 3:0. Następnie na trzy sezony przeszedł do RC Lens, gdzie przez pewien czas grał ze swoimi rodakami, Piusem Ndiefi i Marcem-Vivienem Foé. W sezonie 1994/1995 Lens z Biyikiem w składzie zajęło 5 miejsce, gwarantujące udział w Pucharze UEFA, jednak zanim rozgrywki się rozpoczęły, piłkarz odszedł do América Meksyk, strzelająć 36 bramek, w 47 meczach, co było prawdziwym popisem umiejętności. Następny sezon w meksykańskim klubie również był tak udany, chociaż nie aż tak, jak poprzedni (28/13). Później, u schyłku swojej kariery grał w takich klubach, jak: Atlético Yucatán, Sampdoria Genua, Puebla FC, oraz LB Châteauroux, w którym zakończył karierę, rozgrywając jedynie 3 mecze, w pożegnalnym sezonie.

Debiuty: Ligue 1, 27 lipca 1987, podczas meczu Toulouse FC 1-0 Stade Lavallois. Serie A, 22 lutego 1998, podczas meczu Sampdoria Genua 0-3 Udinese Calcio.

Mistrzostwa Świata[edytuj | edytuj kod]

Jean François Omam-Biyik rozegrał 66 meczów w reprezentacji Kamerunu. Trzy razy brał udział w Mistrzostwach Świata (1990, 1994 i 1998). Najlepszym momentem w jego karierze była bramka, która dała historyczne zwycięstwo nad reprezentacją Argentyny. Gol padł po strzale głową, a łatwa do obrony piłka wypadła z rąk Nery'emu Pumpido i bramkarz musiał ją wyjąć z siatki. Był to mecz inaugurujący MŚ 90 we Włoszech, rozgrywany na San Siro, a Afrykanie kończyli ten mecz w 9. Czerwone kartki ujrzeli: brat Omama Biyika - Andre Kana-Biyik (jeszcze przed strzeleniem bramki na 1:0) i Benjamin Massing, za faul na Claudio Canniggi w końcówce meczu. Na następną bramke w MŚ musiał czekać do 1994 roku, kiedy to pokonał szwedzkiego bramkarza, dając Kameruńczykom prowadzenie 2:1, jednak w 76 minucie Martin Dahlin wyrównał i w Los Angeles doszło do podziału punktów.

Mecz pożegnalny[edytuj | edytuj kod]

Około 15,000 fanów przyszło na Estadio Azteca, arenę Mistrzostw Świata w 1970 i 1986 roku, żeby zobaczyć Omama-Biyika w akcji, po raz ostatni. Naprzeciwko siebie stanęły dwie drużyny.

Ameryka z 1994: Adrián Chávez (Alejandro García, 47), Juan Hernández (Francisco Sánchez, 53), Enrique Rodón (José Luis Salgado, 52), Luis Felipe Peña (Jean Claude Pagal, 50), Edson Astivia, Guillermo Naranjo (Raúl Gutiérrez, 50), Isaac Terrazas, Raúl Rodrigo Lara, Joaquín del Olmo (Rafael Bautista, 59), Luis Roberto Alves (Pedro Pineda, 55) y Francois Omam Biyik (Antoir Biyik, 80). Trener: Alex Domínguez.

Przyjaciele Biyika: Jacques Songo’o (Hugo Pineda, 46), Obame, Aurelio Rivera (Alí Fernández, 60/Daniel Alberto Brailovsky, 80), Jorge Campos (Hugo Santana, 40), Fernando Martell (Salim Chartouni, 57), Porfirio Jiménez, Kana Biyik (Fernando Dávila, 22), Alberto García Aspe, Cyrille Makanaky (Martín Yamasaky, 28), Ricardo Peláez (Marco Antonio Figueroa, 46) y Carlos Hermosillo (Luis Arturo Hernández, 46). Trener: Leonardo Cuéllar.

Mecz przebiegał w znakomitej atmosferze, a 38 letni Francois zaprezentował nieznaczną część talentu, która umożliwiła mu grę na wysokim poziomie, przez wiele lat. Mecz zakończył sie wynikiem 4:3 dla zespołu z Ameryki Południowej, a Omam-Biyik, zmieniony przez swojego syna - Antoira, który strzelił bramkę w 79 minucie spotkania, został nagrodzony owacjami na stojąco. Podczas opuszczania boiska, chcąc podziękować kibicom, pokazał koszulkę z napisem "Gracias Mexico". Po meczu, piłkarz wyznał, że jednym z jego marzeń jest powrót na Estadio Azteca w roli trenera Aguials of America.

Kariera w liczbach[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Kraj Flaga Rozgrywki Mecze Bramki
1986 Canon Jaunde Kamerun Kamerun Première Division  ?  ?
1987 Canon Jaunde Kamerun Kamerun Première Division  ?  ?
1987/88 Stade Lavallois Francja Francja Ligue 1 24 11
1988/89 Stade Lavallois Francja Francja Ligue 1 25 4
1989/90 Stade Lavallois Francja Francja Ligue 1 32 12
1990/91 Stade Rennais Francja Francja Ligue 1 38 14
1991/92 AS Cannes Francja Francja Ligue 2 35 7
1992/93 Olympique Marsylia Francja Francja Ligue 1 2 1
1992/93 RC Lens Francja Francja Ligue 1 26 11
1993/94 RC Lens Francja Francja Ligue 1 24 7
1994/95 RC Lens Francja Francja Ligue 1 3 0
1995/96 América Meksyk Meksyk Meksyk Primera División 47 36
1996/97 América Meksyk Meksyk Meksyk Primera División 28 13
1996/97 Yucatan Mérida Meksyk Meksyk Primera División  ?  ?
1997/98 Sampdoria Genua Włochy Włochy Serie A 6 0
1998/99 Puebla FC Meksyk Meksyk Primera División 17 5
1999/00 LB Chateauroux Francja Francja Ligue 2 17 5

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]