Franc Rodé
| Franc Rodé | |||
| Kardynał diakon | |||
|
|||
| Kraj działania | |||
| Data i miejsce urodzenia | 23 września 1934 Ljubljana |
||
| prefekt Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego | |||
| Okres sprawowania | od 2004 do 4 stycznia 2011 | ||
| Wyznanie | katolickie | ||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||
| Inkardynacja | lazaryści | ||
| Prezbiterat | 29 czerwca 1960 | ||
| Nominacja biskupia | 5 marca 1997 | ||
| Sakra biskupia | 6 kwietnia 1997 | ||
| Kreacja kardynalska | 24 marca 2006 Benedykt XVI |
||
| Kościół tytularny | S. Francesco Saverio alla Garbatella | ||
| Sukcesja apostolska | |||||||||||||||||||||||
| Data konsekracji | 6 kwietnia 1997 | ||||||||||||||||||||||
| Konsekrator | Alojzij Šuštar | ||||||||||||||||||||||
| Współkonsekratorzy | Franc Perko Aloysius Matthew Ambrozic |
||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
Franc Rodé CM (ur. 23 września 1934 w Rodicy koło Ljubljany) – słoweński duchowny katolicki, były arcybiskup Ljubljany, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.
W 1945 wyjechał wraz z rodziną do Austrii, a następnie do Argentyny. W 1952 w Buenos Aires wstąpił do Kongregacji Misji (lazarystów). Studiował na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie oraz w Institute Catholique w Paryżu (gdzie obronił doktorat z teologii). 29 czerwca 1960 otrzymał święcenia kapłańskie. W 1965 na polecenie przełożonych zakonnych powrócił do Jugosławii i prowadził tam działalność duszpasterską. Wykładał na wydziale teologicznym w Ljubljanie.
Od 1978 pracował w Kurii Rzymskiej. Był konsultorem Sekretariatu ds. Niewierzących, od 1982 podsekretarzem tej instytucji, a po jej połączeniu z Papieską Radą Kultury został sekretarzem nowej dykasterii (także pod nazwą Papieska Rada Kultury, od 1993). W marcu 1997 został mianowany arcybiskupem Ljubljany; sakry biskupiej udzielił mu 6 kwietnia 1997 w Ljubljanie ustępujący metropolita Alojzij Šuštar, z towarzyszeniem Franca Perko (arcybiskupa Belgradu) i Aloysiusa Ambrozica (arcybiskupa Toronto). W lutym 2004 powrócił do pracy w Kurii Rzymskiej, obejmując funkcję prefekta Kongregacji Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego (w miejsce kardynała Eduardo Martíneza Somalo).
W lutym 2006 papież Benedykt XVI ogłosił jego nominację kardynalską; na konsystorzu w marcu 2006 arcybiskup Rodé otrzymał tytuł kardynała diakona San Francesco Saverio alla Garbatella.
4 stycznia 2011 papież Benedykt XVI przyjął jego rezygnację ze stanowiska prefekta Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego złożoną ze względu na osiągniecie wieku emerytalnego. Jego następcą został brazylijski duchowny João Bráz de Aviz.
Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka.
Bibliografia [edytuj]
- Franc Rodé w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
Linki zewnętrzne [edytuj]
| Poprzednik Eduardo Martínez Somalo |
Prefekt Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego 2004 - 2011 |
Następca João Braz de Aviz |