Francesca da Rimini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Francesca i Paolo na obrazie Anselma Feuerbracha

Francesca da Rimini (ur. 1255[1] zm. ok. 1283–1285[1]) – córka Guida da Polenta, pana Rawenny. Żona Giovanniego Malatesta, syna Malatesta da Verucchio. Była pierwowzorem postaci sportretowanej przez Dantego Alighieri w Boskiej Komedii.

Małżeństwo Franceski da Rimini i Giovanniego Malatesty odbyło się ok. 1275 roku. Było zaaranżowane przez rodziców pary i miało na celu doprowadzenie do sojuszu obu znacznych rodów. Ze związku narodziła się córka, Concordia. Francesca wdała się w romans z bratem swojego męża – Paolem Malatesta, dowódcą lokalnej milicji, który od 1269 roku był żonaty z hrabiną Orabile Beatrice. Około 1283–1285 Giovanni Malatesta odkrył romans żony i zabił obydwoje kochanków.

Według Boccaccia romans Franceski i Paola spowodowany był tym, że ojciec dziewczyny obawiał się, iż nie zechce ona wyjść za brzydkiego Giovanniego, więc przed ołtarzem stanął w jego imieniu przystojny Paolo. Francesca, przekonana, że to jest jej przyszły mąż, zakochała się w nim, co doprowadziło do romansu.

Śmierć Paolo i Franceski została przez Dantego wpleciona do Boskiej Komedii – umieścił kochanków w drugim kręgu piekielnym, przeznaczonym dla nadmiernie zmysłowych, gdzie unoszą się w powietrzu rzucani bezwładnie wiatrem, podobnie jak pozwolili, aby rzucały nimi ich namiętności.

Temat dwojga kochanków opracowywany był również w wielu innych utworach, m.in. literackich i malarskich.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Kalikst Morawski: Komentarze. W: Dante Alighieri: Boska Komedia. Ossolineum, 1977, s. 36, seria: Biblioteka Narodowa. Seria II.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons