Francesco Carbone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Francesco Carbone
Data i miejsce urodzenia  ?
Neapol
Data i miejsce śmierci 18 czerwca 1405
Rzym
Wielki penitencjariusz
Okres sprawowania 1389 – 1405
biskup Monopoli
Okres sprawowania 1382 – 1384
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 17 grudnia 1384

Francesco Carbone (zm. 18 czerwca 1405) – włoski kardynał okresu wielkiej schizmy zachodniej, reprezentujący "rzymską" obediencję. Prawdopodobnie był krewnym (być może adoptowanym) papieża Bonifacego IX.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z Neapolu. W młodości wstąpił do zakonu cystersów. Pod koniec 1382 wybrano go biskupem Monopoli, ale już dwa lata później Urban VI mianował go kardynałem-prezbiterem S. Susanna. Wielki penitencjariusz i archiprezbiter Bazyliki Laterańskiej od 1389. Służył jako legat Bonifacego IX w królestwie Neapolu i w Foligno oraz jako gubernator wielu miast na terytoriach papieskich. Protektor zakonu franciszkanów w Kurii Rzymskiej. Był także pierwszym opatem komendatoryjnym opactwa Farfa. Krótko przed śmiercią został kardynałem-biskupem Sabiny.

Jego młodszy brat, Guglielmo Carbone, był arcybiskupem Chieti i został mianowany kardynałem przez pizańskiego antypapieża Jana XXIII w 1411.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]