Francesco Condulmer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Francesco Condulmer
Kardynał biskup
Herb Francesco Condulmer
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 1390
Wenecja
Data i miejsce śmierci 30 października 1453
Rzym
Wicekanclerz Świętego Kościoła Rzymskiego
Okres sprawowania 1 maja 1437 – 30 października 1453
Kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego
Okres sprawowania 24 stycznia 1432 – styczeń 1440 (?)
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 1433
Kreacja kardynalska 19 września 1431
Eugeniusz IV
Kościół tytularny San Clemente (19 września 1431)
Biskup Porto e S. Rufina (1445)
Biskup Porto (28 lipca 1452)

Francesco Condulmer (ur. 1390 w Wenecji, zm. 30 października 1453 w Rzymie) – włoski duchowny, kardynał. Bratanek papieża Eugeniusza IV.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Początkowo był protonotariuszem apostolskim i wicekamerlingiem św. Kościoła Rzymskiego, ale już 19 września 1431 jego wuj mianował go kardynałem prezbiterem San Clemente. Eugeniusz IV obdarzył swego bratanka wieloma zaszczytami – był kamerlingiem św. Kościoła Rzymskiego (14321440), administratorem diecezji Narbonne (1433-36) i Amiens (1436-37), arcybiskupem Besançon (1437-38) i Werony (od 20 października 1438) oraz wicekanclerzem św. Kościoła Rzymskiego (od 1 maja 1437). W diecezji Weronie ufundował szkołę dla akolitów oraz sprowadził do niej zakon obserwantów – zreformowany odłam zakonu franciszkanów. W trakcie republikańskiej rewolty w Rzymie w maju 1434 został na krótko uwięziony (rebelię zdławił kilka miesięcy później Giovanni Vitelleschi, biskup i kondotier w jednej osobie, nagrodzony później za to purpurą kardynalską). Odegrał dużą rolę w przygotowaniu unii z kościołem prawosławnym (unia florencka) służąc jako legat papieski w Konstantynopolu w 1438. Dwukrotnie stał na czele floty papieskiej walczącej z Turkami na Morzu Śródziemnym (1444 i 1445-46). W 1445 awansował do rangi kardynała biskupa diecezji Porto e Santa Rufina (w 1452 rozdzielono diecezję Porto od Santa Rufina – pierwszą zachował Condulmer, a drugą otrzymał kardynał John Kempe, arcybiskup Canterbury), był także legatem w Wenecji (1440), Marchii Ankońskiej (1443) i Neapolu (1447).

Kardynał Condulmer zbudował swój pałac na ruinach teatru Pompejusza niedaleko Campo di Fiori. Zmarł w wieku 63 lat.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]