Francesco Florimo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Francesco Florimo (ur. 12 października 1800 w San Giorgio Morgeto, zm. 18 grudnia 1888 w Neapolu) − włoski kompozytor, teoretyk muzyki i bibliotekarz.

Od 1951 dyrektor biblioteki klasztoru San Pietro a Majella w Neapolu. Stworzył bogatą kolekcję manuskryptów mistrzów szkoły neapolitańskiej. Fundator nagrody im. Belliniego, przyznawanej młodym kompozytorom. Komponował utwory na fortepian, skrzypce, msze oraz inne utwory religijne.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Sinfonia funebre per la morte di Bellini,
  • Cantata in onore del Duca di Noia op. 1.,
  • Cenno storico sulla scuola musicale di Napoli (t. 1−4, 18691884).

Biografia[edytuj | edytuj kod]