Francesco Granacci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Francesco Granacci (ur.1469 r.,zm.1543) – włoski malarz okresu renesansu.

Urodził się w Villamagna di Volterra, szkolił się w florenckiej pracowni Domenico Ghirlandaio. Na zlecenie Wawrzyńca Wspaniałego udekorował freskami kościół San Marco. Jego żywot opisał Giorgio Vasari. Jego wczesne dzieła (Madonna tronująca ze świętymi Michałem Archaniołem i Janem Chrzcicielem, obecnie w berlińskim Staatliche Museen) wykazują wpływ Filippino Lippiego. W 1508 roku przybył do Rzymu, gdzie uczestniczył w dekorowaniu Kaplicy Sykstyńskiej jako pomocnik Michała Anioła. Po powrocie do Florencji namalował Madonnę ze świętymi Franciszkiem z Asyżu i Hieronimem dla klasztoru San Gallo (obecnie we florenckiej Akademii Sztuk Pięknych). Jego prace z lat dwudziestych XVI wieku zaczynają ukazywać wpływ Fra Bartolomeo (Rozmowa świętych – obecnie w Montemurlo.) W 1527 roku Granacci namalował Wjazd Karola VIII do Florencji.

Francesco Granacci, Józef przed faraonem.

Pochowany został w miejscowym kościele Sant'Ambrogio.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Holst, Christian von, Francesco Granacci, Bruckmann, München, 1974