Francesco Moricotti Prignano

Francesco Moricotti Prignano (zm. 6 lutego 1394) – włoski kardynał okresu Wielkiej Schizmy Zachodniej, reprezentujący obediencję "rzymską".

Urodził się w Vico koło Pizy. Jego ojciec należał do miejscowej rodziny szlacheckiej Moricotti, natomiast matka pochodziła z neapolitańskiego rodu Prignano i była siostrą Bartolomeo Prignano, późniejszego papieża Urbana VI. Francesco został najpierw primiceriusem kapituły katedralnej w Pizie, a w 1363 arcybiskupem tego miasta. 18 września 1378 nowo wybrany papież Urban VI mianował go kardynałem, a kilka miesięcy później nadał mu tytuł prezbitera S. Eusebio. Francesco był jednym z najwierniejszych stronników Urbana VI w jego sporze z antypapieżem Klemensem VII. Był gubernatorem Kampanii (1380) i Fondi (1381) oraz wicekanclerzem Św. Kościoła Rzymskiego i biskupem Palestriny (prawdopodobnie już w 1383, a z pewnością przed 1 maja 1385). Zrezygnował natomiast z arcybiskupstwa pizańskiego na początku 1380. Przewodniczył konklawe 1389 i konsekrował nowego papieża Bonifacego IX. Zmarł w Asyżu.

Link zewnętrzny

• [1]
• [2]