Francesco Moricotti Prignano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Francesco Moricotti Prignano
Kardynał biskup
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia  ?
Vicopisano
Data i miejsce śmierci 6 lutego 1394
Asyż
arcybiskup Pizy
Okres sprawowania 16 maja 1362 - 1380
Wicekanclerz Świętego Kościoła Rzymskiego
Okres sprawowania ok. 1383 - 1394
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 18 września 1378
Urban VI
Kościół tytularny S. Eusebio (listopad 1378)
Biskup Palestriny (ok. 1383)

Francesco Moricotti Prignano (zm. 6 lutego 1394) – włoski kardynał okresu Wielkiej schizmy zachodniej, reprezentujący obediencję "rzymską".

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Vico koło Pizy. Jego ojciec należał do miejscowej rodziny szlacheckiej Moricotti, natomiast matka pochodziła z neapolitańskiego rodu Prignano i była siostrą Bartolomeo Prignano, późniejszego papieża Urbana VI. Francesco został najpierw kanonikiem i primiceriusem kapituły katedralnej w Pizie, a w 1362 arcybiskupem tego miasta. 18 września 1378 nowo wybrany papież Urban VI mianował go kardynałem, a kilka miesięcy później nadał mu tytuł prezbitera S. Eusebio. Francesco był jednym z najwierniejszych stronników Urbana VI w jego sporze z antypapieżem Klemensem VII. Był gubernatorem Kampanii (1380) i Fondi (1381) oraz wicekanclerzem Świętego Kościoła Rzymskiego i biskupem Palestriny (prawdopodobnie już w 1383, a z pewnością przed 1 maja 1385). Zrezygnował natomiast z arcybiskupstwa pizańskiego na początku 1380. Przewodniczył konklawe 1389 i konsekrował nowego papieża Bonifacego IX. Zmarł w Asyżu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Renoul de Monteruc
Wicekanclerz Św. Kościoła Rzymskiego
(ok. 13831394)
Następca
Angelo Acciaioli