Francis Peabody Magoun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Francis Peabody Magoun, Jr.
5 zwycięstw
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1895
Nowy Jork, USA
Data i miejsce śmierci 5 czerwca 1979
Cambridge, Massachusetts, USA
Przebieg służby
Lata służby 1916 - 1919
Siły zbrojne Royal Flying Corps
Jednostki No. 1 Squadron RAF
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Military Cross (Wielka Brytania)

Francis Peabody Magoun (ur. 6 stycznia 1895, zm. 5 czerwca 1979) – amerykański porucznik Royal Flying Corps, as myśliwski No. 1 Squadron RAF. Profesor literatury na Harvard University.

Francis Magoun urodził się w Nowym Jorku. pochodził z dobrze sytuowanej rodziny. Ukończył prywatną szkołę Noble and Greenough School w Dedham, Massachusetts, a następnie ukończył studia i uzyskał bachelor's degree na Uniwersytecie Harvard. W lutym 1916 roku na ochotnika zgłosił się do American Field Service[1] gdzie jako kierowca ambulansu służył we Francji w okresie marzec - sierpień 1916. Po krótkim pobycie w Stanach Zjednoczonych udał się do Londynu, gdzie zaciągnął się do RFC[2]. Po przejściu szkolenia w Oxfordzie został skierowany do szkoły lotniczej znajdującej się na tyłach linii frontu. 4 lipca 1917 roku został mianowany podporucznikiem, a 15 listopada przydzielony do No. 1 Squadron RAF.

Pierwsze zwycięstwo powietrzne odniósł 28 lutego 1918 roku. Było to zwycięstwo nad samolotem Albatros D.V w okolicach Gheluvelt, odniesione zostało wspólnie z Williamem Patrickiem. 28 marca odniósł podwójne zwycięstwo, a 1 kwietnia został promowany na porucznika. 10 dni później w czasie ataku na kolumnę nieprzyjaciela został ranny. Za ten czyn został odznaczony Military Cross. Powrócił do jednostki dopiero w październiku 1918 roku. 28 tego miesiąca odniósł swoje piąte i ostatnie zwycięstwo. Po zakończeniu wojny powrócił do Wielkiej Brytanii i został przeniesiony do cywila 12 czerwca 1919 roku.

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

Po powrocie do Stanów Zjednoczonych został zatrudniony w swojej macierzystej uczelni jako asystent komparatystyki. W 1923 obronił pracę doktorską The gest of Alexander: Two middle English alliterative fragments, Alexander A and Alexander B, translated from a J2-recension of the Historia de Preliis.. Na Harvardzie spędził swoje całe życie zawodowe. Od 1937 roku zajmował stanowisko profesora literatury. Przeszedł na emeryturę w 1961 roku. Za swoje badania nad kulturą i literaturą fińska w 1964 roku został odznaczony Orderem Lwa Finlandii.

Książki autorstwa Francisa Magouna[edytuj | edytuj kod]

  • History of football from the beginnings to 1871. 1938. ISBN 0-384-35060-7
  • Old-English anthology: translations of Old-English prose and verse 1950.
  • Walter of Aquitaine; materials for the study of his legend. 1950.
  • Graded Finnish reader. 1957.
  • Chaucer gazetteer. 1961.
  • Kalevala, or Poems of the Kaleva District. 1963. ISBN 0-674-50000-8
  • The Old Kalevala and Certain Antecedents. 1969. ISBN 0-674-63235-4

Przypisy

  1. American Field Service obecnie AFS Intercultural Programs, była to pierwotnie organizacja założona przez profesora Harvardu Abrama Piatt Andrew, grupująca, szkoląca i dostarczająca ochotników (kierowców ambulansów) do pomocy pozafrontowej we Francji w pierwszej fazie I wojny światowej.
  2. Magoun podał się za Kanadyjczyka, obywatele Stanów Zjednoczonych nie mogli być w tym czasie przyjmowani do służby w armii brytyjskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]