Francis Pegahmagabow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Francis Pegahmagabow - (ur. 9 marca 1891, zm. 5 sierpnia 1952) - kapral armii kanadyjskiej pochodzenia indiańskiego, uważany za najbardziej efektywnego snajpera okresu I wojny światowej.

Pochodził z plemienia Odżibwejów, mieszkających w rezerwacie Parry Island, w prowincji Ontario. Służył początkowo jako strzelec na jednym z okrętów, patrolujących Wielkie Jeziora. Po rozpoczęciu I wojny światowej wstąpił na ochotnika do 23 kanadyjskiego pułku piechoty i 1 lutego 1915 znalazł się w składzie pierwszego kontyngentu kanadyjskiego wysłanego do Europy.

Wziął udział w bitwie pod Ypres i w bitwie nad Sommą w 1916, gdzie został ranny w nogę. Odznaczony Military Medal za udział w bitwie pod Passchendaele (6/7 listopada 1917). W czasie wojny został odznaczony tym wyróżnieniem jeszcze dwukrotnie. Jako zwiadowca zasłynął umiejętnościami snajperskimi, mając na koncie 378 Niemców, kolejnych 300 udało mu się pojmać w czasie akcji zwiadowczych. Używał karabinu SMLE No.1 MKIII.

W 1919 powrócił do Kanady, gdzie służył w złożonym z Indian Regimencie Algonkińskim. W latach 1921-1925 zasiadał we władzach lokalnych Parry Island.

Był żonaty, miał sześcioro dzieci. Po śmierci został umieszczony w indiańskiej Hall of Fame, znajdującej się w Woodland Centre w kanadyjskim Brantford. Biografię Pegahmagabowa wydał w 2003 Adrian Hayes pt. Pegahmagabow : legendary warrior, forgotten hero.

Pegahmagabow stał się pierwowzorem literackiej postaci Elijaha Weesageechaka, bohatera powieści Three Day Road, Josepha Boydena.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Martin Pegler: Out of nowhere: a history of the military sniper. Osprey-Publishing, 2004. ISBN 9781841768540. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]