Francisco Bayeu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Francisco Bayeu
Bayeu por Goya (detalle).jpg
Portret Francisca Bayeu pędzla Goi, 1795
Data i miejsce urodzenia 7 marca 1734 Saragossa, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 4 sierpnia 1795 Madryt, Hiszpania
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl rokoko, neoklasycyzm
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Portret Francisca Bayeu pędzla Goi, 1786

Francisco Bayeu y Subíashiszpański malarz okresu rokoka i neoklasycyzmu; nauczyciel, współpracownik, protektor i szwagier Francisca Goi[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był uczniem José Luzana w Saragossie i Antonia Gonzalesa Velazqueza w Madrycie. Przez szereg lat związany był z Akademią Sztuk Pięknych San Fernando w Madrycie: w 1765 został jej członkiem, w 1788 dyrektorem wydziału malarstwa, a w 1794 naczelnym dyrektorem. Od 1777 obowiązki te łączył ze stanowiskiem dyrektora artystycznego Królewskiej Manufaktury Tapiserii Santa Barbara w Madrycie, zastępując Antona Rafaela Mengsa. W 1767 został mianowany nadwornym malarzem króla Karola III.

Wykonał malowidła ścienne w kościołach w Saragossie (San Ildefonso, San Felipe y Santiago, Santa Eulalia, Nuestra Señora del Pilar) oraz w pałacach (Pałac Królewski w Madrycie, Pałac Królewski El Pardo, Pałac Królewski w Aranjuez). Malował portrety i projektował gobeliny. W 1934 muzeum Prado zakupiło 13 jego szkiców do tapiserii.

W 1781 roku korzystający z protekcji króla Karola III Zakon franciszkanów zamówił siedem obrazów mających zdobić ołtarze Kościoła San Francisco el Grande, a ich wykonanie zlecono siedmiu znanym malarzom epoki. Wśród wyróżnionych niewątpliwym zaszczytem artystów znalazł się Francisco Bayeu oraz: Francisco Goya, Mariano Salvador Maella, Gregorio Ferro, Andrés de la Calleja, Antonio González Velázquez i José del Castillo. Malowidła powstały w latach 1781-83[2].

Malarzami byli również dwaj jego bracia:

  • Ramón Bayeu (1746-1793) – malarz fresków (m.in. w trzech kopułach bazyliki Nostra Señora del Pilar w Saragossie). W 1766 wygrał konkurs na członka Akademii San Fernando w Madrycie. Od 1773 wykonywał 35 projektów gobelinów dla Królewskiej Manufaktury Tapiserii (obecnie znajdują się w Prado). W 1786, wraz z Goyą, został mianowany malarzem królewskim.
  • Manuel Bayeu (1740-1809) – zakonnik-kartuz (wstąpił do zgromadzenia w 1760). Malował freski m.in. w kościołach San Francisco i San Gil w Saragossie oraz w katedrze w Jace. Pod koniec życia został wysłany na Majorkę, gdzie wykonał dekorację kościoła klasztoru kartuzów Valldemossa.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Abraham i trzej aniołowie - 1771, 59 x 33 cm, Prado, Madryt
  • Autoportret - 1758-59, 31 x 42 cm, Museo de Zaragoza, Saragossa
  • Felicjana Bayeu - 1787-88, 38 x 30 cm, Prado, Madryt
  • Felicjana Bayeu, córka malarza - 83 x 30 cm, Prado, Madryt
  • Karol IV - 1790, 15,5 x 11,4 cm, Akademia San Fernando, Madryt
  • Paseo de las Delicias w Madrycie - 1785, 37 x 56 cm, Prado, Madryt
  • Poddanie się Granady - 1764, 98 x 111 cm, Luwr, Paryż
  • Portret Sebastiana Mercleina - 1780-85, 43 x 35 cm, Museo de Zaragoza, Saragossa
  • Święta Rodzina - 1760-62, Museo de Zaragoza, Saragossa
  • Święta Rodzina - ok. 1776, 108 x 80 cm, Prado, Madryt
  • Upadek Gigantów oblegających Olimp - 1764, 68 x 123 cm, Prado, Madryt
  • Wniebowzięcie Marii - 1761-62, 137 x 81 cm, Prado, Madryt

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Święta Rodzina
Święta Rodzina, ok. 1776
La Providencia presidiendo las virtudes y facultades del hombre
La Providencia presidiendo las virtudes y facultades del hombre, ok. 1770-1.
El Olimpo batalla con los gigantes
Upadek Gigantów oblegających Olimp, 1764
Portret mężczyzny
Portret mężczyzny
Obrazy pędzla Francisco Bayeu

Przypisy

  1. Ana María Preckler: Historia Del Arte Universal De Los Siglos XIX y XX, Tom I. Madryt: Editorial Complutense, 2003, s. 105. ISBN 84-7491-705-0.
  2. Robert Hughes: Goya. Artysta i jego czas. Warszawa: WAB, 2006, s. 108-109. ISBN 83-7414-248-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]