Francisco Pinto Balsemão
| Francisco Pinto Balsemão | |
| Data i miejsce urodzenia | 1 września 1937 Lizbona |
| Premier Portugalii | |
| Przynależność polityczna | Partia Socjaldemokratyczna |
| Okres urzędowania | od 9 stycznia 1981 do 9 czerwca 1983 |
| Poprzednik | Diogo Freitas do Amaral |
| Następca | Mário Soares |
| Przewodniczący Partii Socjaldemokratycznej | |
| Okres urzędowania | od 1981 do 1985 |
| Poprzednik | Francisco Sá Carneiro |
| Następca | Nuno Rodrigues dos Santos |
| Odznaczenia | |
Francisco José Pereira Pinto Balsemão (ur. 1 września 1937 w Lizbonie) – portugalski dziennikarz, właściciel mediowy i polityk, premier Republiki (1981–1983), przewodniczący Partii Socjaldemokratycznej (1981–1985) i deputowany do Parlamentu Europejskiego (1984–1989), członek Rady Państwa.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Uzyskał licencjat z dziedziny prawa na Uniwersytecie Lizbońskim, po czym pracował jako dziennikarz. W 1961 został redaktorem naczelnym pisma „Mais Alto”, pracował również w gazecie „Diário Popular” (do 1963). W 1973 założył pismo „Expresso”, którego został pierwszym redaktorem.
Na początku lat 70. zasiadał w Zgromadzeniu Republiki, gdzie wraz z innymi przedstawicielami partii narodowej domagał się większej otwartości reżimu. Po rewolucji goździków brał udział w tworzeniu Demokratycznej Partii Ludowej (Partido Popular Democrático, PPD), która została przekształcona w PSD.
9 stycznia 1981 objął stanowisko szefa rządu koalicyjnego PSD, CDS i Ludowej Partii Monarchistycznej, które sprawował do 9 czerwca 1983.
Po przegranych wyborach opowiedział się za koalicją PSD z PS, za co był krytykowany w łonie partii. Ostatecznie w 1985 został zastąpiony w roli szefa ugrupowania przez Anibala Cavaco Silvę, który po zwycięskich dla centroprawicy wyborach otrzymał tekę premiera. W 1984 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego.
Jest współwłaścicielem holdingu mediowego Imprensa. Należy do związanego z klubem Bilderberg stowarzyszenia „New World Order”. Działa na rzecz praw osób LGBT. W 2007 uzyskał nagrodę tęczowego irysa przyznawaną przez stowarzyszenie ILGA Portugal.
Jest żonaty z Mercedes „Titą” Balsemão, z którą ma dwóje dzieci. Jego matka była prawnuczką cesarza Brazylii Pedro I.
Odznaczenia [edytuj]
- Wielki Oficer Orderu Zasługi (1973, Portugalia)[1]
- Krzyż Wielki Orderu Chrystusa (1983, Portugalia)[1]
- Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (2006, Portugalia)[1]
- Krzyż Wielki Orderu Wolności (2011, Portugalia)[1]
- Krzyż Wielki Orderu Korony (1981, Belgia)[2]
- Krzyż Wielki Orderu Krzyża Południa (1981, Brazylia)[2]
- Krzyż Wielki Orderu Honoru (1982, Grecja)[2]
- Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (1989, Hiszpania)[2]
- Order Flagi Jugosłowiańskiej I klasy (1983, Jugosławia)[2]
- Krzyż Wielki Orderu Błogosławionego Piusa IX (1983, Watykan)[2]
- Order Flagi Węgierskiej Republiki Ludowej I klasy (1982, Węgry)[2]
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (1982, Włochy)[2]
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
|
|||||||
- Premierzy Portugalii
- Deputowani Zgromadzenia Republiki (Portugalii)
- Portugalscy posłowie do Parlamentu Europejskiego
- Politycy Partii Socjaldemokratycznej (Portugalii)
- Portugalscy dziennikarze
- Portugalscy prawnicy
- Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Infanta Henryka (Portugalia)
- Odznaczeni Orderem Chrystusa (Portugalia)
- Odznaczeni Orderem Izabeli Katolickiej
- Odznaczeni Orderem Korony (Belgia)
- Odznaczeni Orderem Krzyża Południa
- Odznaczeni Orderem Wolności
- Odznaczeni Orderem Zasługi (Portugalia)
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej
- Urodzeni w 1937