Franciszek Bukaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franciszek Bukaty
Franciszek Bukaty
Pomian
Pomian
Data urodzenia sierpień 1747
Data śmierci 15 czerwca 1797
Rodzice Benedykt Bukaty
Zofia Wolbekówna
Odznaczenia
Order Orła Białego Orderu Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)
Ambasador RP w Wielkiej Brytanii
Okres urzędowania od 1772
do 1785
Poprzednik Tadeusz Burzyński

Franciszek Bukaty herbu Pomian (ur. w sierpniu 1747, zm. 15 czerwca 1797) – polski dyplomata czasów stanisławowskich, szambelan królewski, wolnomularz, w 1792 odznaczony Orderem Orła Białego[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był siódmym i najmłodszym synem Benedykta Bukatego i Zofii Wolbekówny[2].

Bukaty pełnił misję wpierw Chargé d’affaires, a potem posła i ambasadora Rzeczypospolitej Obojga Narodów w Londynie w latach 1772–1785. Był sąsiadem Tadeusza Burzyńskiego. Gdy Burzyński zmarł w 1773 roku w czasie podróży do Włoch (udał się tam w celach zdrowotnych), Bukaty automatycznie zastąpił zmarłego. W 1785 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[3].

Początkowo, mimo opanowania szyfru dyplomatycznego i języka angielskiego, nie mógł aktywnie uczestniczyć w rautach dyplomatów w brytyjskiej stolicy, z powodu zarówno niskiej (początkowo) rangi dyplomatycznej, jak i z powodu młodego wieku, niewielkiego doświadczenia) i braku pieniędzy.

Początkowo rolę jego łącznika z dworem Jerzego III pełnił John Lind, angielski prawnik przyjazny Polsce. Przez jakiś czas król Stanisław August Poniatowski zamyślał uczynić z Anglika ambasadora, to jednak wywołało zdziwienie w Londynie, ponieważ Brytyjczykowi nie wolno było reprezentować innego państwa we własnym kraju.

W 1789 roku Bukaty został w końcu "ambasadorem nadzwyczajnym". Stanisław August zdecydował się ostatecznie na ten krok, ponieważ dowiedział się, że Brytyjczycy zastanawiali się nad sensem posiadania ambasady w Warszawie, skoro Polska nie utrzymywała go w stolicy Wielkiej Brytanii. W 1792 roku został zatwierdzony jako poseł nadzwyczajny i pełnomocnik konfederacji targowickiej w Londynie[4].

Bukaty polepszył swą sytuację przez bogaty ożenek. Jego żoną została córka Tadeusza Lipskiego (1725–1796), kasztelana łęczyckiego, generała-lejtnanta i komediopisarza.

Bratem Franciszka był Tadeusz Józef Bukaty, biskup-sufragan żmudzki.

Przypisy

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 264.
  2. Zofia Libiszowska: Misja Polska w Londynie w latach 1769-1795. Łódź: 1975, s. 29.
  3. Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 191.
  4. Korwin [Kossakowski] S., Trzeci Maj i Targowica, Kraków 1890, s. 116.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Tadeusz Burzyński
Union flag 1606 (Kings Colors).svg Ambasador Polski w Wielkiej Brytanii
1772-1785
Union flag 1606 (Kings Colors).svg Następca