Franciszek II Burbon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Franciszek II
Franz2Sizilien.jpg
Król Obojga Sycylii
Okres panowania od 22 maja 1859
do 20 marca 1861
Poprzednik Ferdynand II Burbon
Następca brak
Dane biograficzne
Dynastia Burbonowie
Urodziny 16 stycznia 1836
Neapol
Śmierć 27 grudnia 1894
Arco
Ojciec Ferdynand II Burbon
Matka Maria Krystyna Sabaudzka
Żona Maria Zofia Bawarska
Dzieci Krystyna
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Franciszek II Burbon, wł. Francesco d'Assisi Maria Leopoldo (ur. 16 stycznia 1836, zm. 27 grudnia 1894) – król Obojga Sycylii w latach 18591861.

Syn i następca Ferdynanda II Burbona, oraz jego żony Marii Krystyny Sabaudzkiej. Franciszek II był ostatnim królem Neapolu z dynastii Burbonów. Rodzice zaniedbali jego edukację, a dorosły Franciszek okazał się człowiekiem słabego charakteru, podatnym na wpływy macochy – Marii Teresy Habsburg, arcyksiężniczki austriackiej, księży i stronnictwa reakcyjnego na dworze sycylijskim[potrzebne źródło].

8 stycznia 1859 poślubił Marię Zofię Wittelsbach, księżniczkę bawarską i młodszą siostrę cesarzowej austriackiejElżbiety "Sissi". Ich jedynym dzieckiem była córka Krystyna.

Tron[edytuj | edytuj kod]

Franciszek II z żoną

Franciszek odziedziczył tron po śmierci ojca (22 maja 1859). Tego samego roku mianował premierem Carla Filangieriego – ten zdając sobie sprawę ze znaczenia kolejnych zwycięstw armii francuskopiemonckiej w Lombardii, doradził Franciszkowi zaakceptowanie przymierza z Sardynią (proponowanego przez Camilla Cavoura). Cavour zaproponował podzielenie ziemi papieskich między Sardynię i Sycylię, jednak król odmówił zawarcia tego przymierza twierdząc, iż jest to świętokradztwo. Filangieri natomiast mocno popierał projekt konstytucji, twierdząc, że tylko ona może uratować dynastię. Król odmówił ponownie i premier podał się do dymisji.

Problemy[edytuj | edytuj kod]

W Kalabrii i na Sycylii rewolucyjne partie ciągle spiskowały, aby obalić Franciszka W tym samym czasie Giuseppe Garibaldi przygotowywał swoją wyprawę na południe. Spiski na Sycylii zostały wykryte, a winni surowo ukarani; mimo tego Rosalinowi Pile i Francesku Crispiemu udało się wzniecić powstanie, które wykorzystał Garibaldi. W maju 1860 wylądował w miejscowości Marsala[1], wraz ze słynnym tysiącem czerwonych koszul. Opanowanie Sycylii zajęło Garibaldiemu kilka dni przy minimalnych stratach własnych. Ludność wyspy wiwatowała na jego cześć.

Te wydarzenia wreszcie przestraszyły Franciszka, który zgodził się na uchwalenie konstytucji, ale to z kolei spowodowało rozruchy w Neapolu i dymisje kolejnych ministrów. Nowym premierem został Liborio Romano. Dezintegracja armii i marynarki, wywołała apatię społeczeństwa. Cavour wysłał jeden z piemonckich oddziałów na granicę, żeby obserwował dalszy rozwój wydarzeń. Garibaldi przekroczył cieśninę mesyńską i kierował się na północ – wszędzie przyjmowano go jak wyzwoliciela. Wreszcie po długich wahaniach, naradziwszy się z Romanem i na apel samego Garibaldiego, 6 września Franciszek opuścił Neapol. Towarzyszyła mu żona Maria Zofia, dwór oraz dyplomaci (oprócz francuskich i angielskich). Wszyscy udali się morzem do Gaety[1], gdzie stacjonowała większa część armii. Następnego dnia entuzjastycznie witany Garibaldi wkroczył do Neapolu i powołał prowizoryczny rząd.

Król Sabaudii, Wiktor Emanuel II zdecydował się na inwazję na ziemie papieskie i dalej do Królestwa Obojga Sycylii. 1 i 2 października oddziały Garibaldiego pokonały neapolitańskich rojalistów pod Volturno[1]; w tym samym czasie padła Kapua.

Jedynie Gaeta, Messina i Civitella del Tronto dalej stawiały opór – ich oblężenie rozpoczęło się 6 listopada. Królewscy małżonkowie zachowywali się spokojnie i z godnością, nawet gdy przybyła francuska flota. Stawiali opór aż do 12 lutego 1861, kiedy Gaeta skapitulowała. Królestwo Obojga Sycylii zostało włączone do Królestwa Włoch[1].

Franciszek i Maria Zofia wiedli później wędrowne życie, podróżując po Austrii, Francji i Bawarii. Franciszek zmarł w Arco, w Trydencie (w północnych Włoszech). Maria, umierając w roku 1925, liczyła sobie 83 lata.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Catholic Encyclopedia (1913)/Naples (ang.). [dostęp 2011-06-22].


Poprzednik
Ferdynand II
Coat of arms of the Kingdom of the Two Sicilies.svg Król Obojga Sycylii
1859-1861
Coat of arms of the Kingdom of the Two Sicilies.svg Następca
powstanie królestwa Włoch
Poprzednik
Ferdynand II
Stemma Regno di Napoli Giuseppe Bonaparte.jpg król Neapolu
1859-1861
Stemma Regno di Napoli Giuseppe Bonaparte.jpg Następca
powstanie królestwa Włoch
Poprzednik
Coat of arms of the Kingdom of the Two Sicilies.svg Głowa Rodziny Burbonów Sycylijskich
1861-1894
Coat of arms of the Kingdom of the Two Sicilies.svg Następca
Alfons, hrabia Caserty