Franciszek II Sforza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franciszek II Sforza
FrancescoIISforza.jpg
książę Mediolanu
Okres panowania od 1521
do 1535
Dane biograficzne
Dynastia Sforzowie
Urodziny 4 lutego 1495
Śmierć 24 października 1535
Ojciec Ludwik Sforza
Matka Beatrice d'Este
Rodzeństwo Maksymilian Sforza
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Franciszek II Sforza, wł. Francesco II Sforza lub Francesco Maria Sforza (ur. 4 lutego 1495, zm. 24 października 1535) – książę Mediolanu w latach 1521[1]–1535 z rodu Sforzów.

Był młodszym synem Ludwika Sforzy i Beatrice d'Este, bratem wypędzonego przez Francuzów księcia Maksymiliana.

W 1522 walczył w bitwie pod La Bicoccą. Klęska Francuzów pod Pawią doprowadziła do dominacji cesarza Karola V we Włoszech. Wobec tego Franciszek w 1526 przystąpił do ligi z Francją, papieżem Klemensem VII, Wenecją, Anglią i Florencją wymierzonej przeciwko cesarzowi i królowi Hiszpanii Karolowi V. W rezultacie niemal natychmiast został wyparty z Mediolanu przez wojska cesarskie. Zdołał jednak zachować władzę nad wieloma innymi miastami w swym księstwie. Do Mediolanu wrócił w wyniku pokoju w Cambrai, zawartego 5 sierpnia 1529. Jego śmierć w 1535 stała się przyczyną wybuchu kolejnej wojny włoskiej.

Przypisy

  1. W rzeczywistości władzę w księstwie zdobył w wyniku bitwy pod La Bicoccą w 1522.