Franciszek IV Habsburg-Este

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Franciszek IV Habsburg-Este
Herb rodziny Austria-Este

Franciszek IV Józef Karol Ambroży Stanisław Habsburg-Este, wł. Francesco IV Giuseppe Carlo Ambrogio Stanislao d'Absburgo-Este (ur. 6 października 1779 w Mediolanie, zm. 21 stycznia 1846 w Modenie) – książę Modeny, Reggio i Mirandoli (od 1815), książę Massy i książę Carrary (od 1829), arcyksiążę, książę Węgier i Bohemii, rycerz Orderu Złotegu Runa. Syn arcyksięcia Ferdynanda Habsburga i Marii Beatrice d'Este, córki Ercole III d'Este.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1814 roku kongres wiedeński uznał prawa Franciszka IV, do tronu Księstwa Modeny. Książę był przeciwnikiem wszelkich ruchów rewolucyjnych i rządził w duchu absolutyzmu. Wszędzie wietrzył spisek. Był przeciwny zwłaszcza stowarzyszeniu Karbonariuszy, które swoją działalność kierowało przeciwko absolutyzmowi i klerowi, zwłaszcza rządom Habsburgów. W 1830 nie zaakceptował rewolucji lipcowej we Francji i odsunięcia od władzy Burbonów. Nie uznał też Monarchii Lipcowej oraz rządów Ludwika Filipa I, który był królem Francuzów, a nie królem Francji.

Udzielił schronienia Karolowi (V), pierwszemu karlistowskiemu pretendentowi do tronu Hiszpanii oraz Michałowi I królowi Portugalii i Algarve w latach 1828-1834.

Małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

W 1812 Franciszek ożenił się z księżniczką Marią Beatrice Sabaudzką, która była najstarszą córką króla Sardynii Wiktora Emanuela I. Z małżeństwa pochodziło czworo dzieci: