Franciszek Maksymilian Ossoliński

Franciszek Maksymilian Ossoliński
Topór
Data urodzenia	2 kwietnia 1676
Data śmierci	1 lipca 1756
Miejsce śmierci	Malgrange
Rodzina	Ossolińscy
Rodzice	Maksymilian Ossoliński Teodora Krassowska
Małżeństwo	Katarzyna Miączyńska Katarzyna Dorota Jabłonowska
Dzieci	z Katarzyną Miączyńską: Józef Jan Kanty Tomasz Konstanty Anna Barbara

Franciszek Maksymilian Ossoliński herbu Topór (ur. 2 kwietnia 1676, zm. 1 lipca 1756 w Malgrange) – podskarbi nadworny koronny od 25 sierpnia 1713, podskarbi wielki koronny w latach 1729-1736, marszałek sejmu zwyczajnego 5 października - 16 listopada 1722.

Był sekretarzem prywatnym króla Augusta II i jednym z jego najwierniejszych stronników. Julian Bartoszewicz notuje, że pełnił funkcję ministra gabinetowego i sekretarza stanu dla Polski (król nazywał to stanowisko camerarius noster intimus, intimus curiae nostrae notarius).

W 1703 został pułkownikiem chorągwi pancernej, w 1706 dragońskiej. Przystąpił do konfederacji sandomierskiej. W 1709 został kawalerem Orderu Orła Białego. Od 1718 wybierany posłem na kolejne sejmy. Należał do Czerwonego Bractwa - pierwszej polskiej loży masońskiej. W 1726 sejm przyznał mu nagrodę 40 000 złp. za zasługi antecesorów i z własnej osoby nam i Rzeczypospolitej świadczone. W 1727 został żupnikiem bocheńskim i wielickim.

W 1733 podpisał elekcję Stanisława Leszczyńskiego, podpisał też konfederację dzikowską i wziął udział w walkach przeciwko wkraczającej armii rosyjskiej. Po kapitulacji Gdańska 9 lipca 1734 został przez Rosjan wzięty do niewoli. Nie wyjawił im miejsca ukrycia klejnotów koronnych, w wyniku czego był szczególnie surowo przez nich traktowany. Nigdy dobrowolnie nie uznał elekcji Augusta III. W 1735 wydał Manifest poczciwych i kochających ojczyznę synów, unikających warszawskiej drogi, w którym oskarżał Augusta III o pogwałcenie praw Rzeczypospolitej. W Królewcu Ossoliński został najbliższym współpracownikiem Stanisława Leszczyńskiego. Od 1736 przebywał na dworze Leszczyńskiego w Lunéville. Uzyskał od króla Francji Ludwika XV stałą pensję w wysokości 9000 liwrów rocznie. W 1737 został kawalerem orderów św. Michała i św. Ducha.

Zmarł 1 lipca 1756 w Malgrange i spoczął w krypcie królewskiej kościoła Notre-Dame de Bon Secours w Nancy.

Wywód przodków

4. Zbigniew Ossoliński (zm. 1679)
			2. Maksymilian Ossoliński (zm. po 1703)
5. Barbara Iwanowska
						1. Franciszek Maksymilian Ossoliński
6. Maciej Krassowski
			3. Teodora Krassowska
7. Zofia Młodzianowska

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Historia i genealogia rodziny Ossolińskich
• Franciszek Maksymilian Ossoliński (1676-1756)

Poprzednik Krzysztof Stanisław Zawisza

Marszałek Sejmu I Rzeczypospolitej 1722

Następca Stefan Potocki