Franciszek Puchała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Franciszek Puchała
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1941
Przecławka,  Polska
Przebieg służby
Lata służby 19592001
Stanowiska 2 pcz, 10 pcz, szef sztabu 10 DPanc, szef Oddziału Oper. Sztabu POW, zca i szef Zarządu Oper. SG WP, zca szefa ds. oper. SG WP, I Zca Szefa SG WP
Późniejsza praca inspektor Grupy Inspektorów Kierownictwa SG WP, Szef Zespołu Głównych Inspektorów MON.
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Srebrny Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" Złoty Medal za Zasługi dla Obronności Kraju

Franciszek Puchała (ur. 18 lutego 1941 we wsi Przecławka (Ponidzie) obecnie województwo świętokrzyskie[1]) – żołnierz, dowódca i oficer sztabowy, generał dywizji tzw. ludowego Wojska Polskiego, zastępca szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego ds. operacyjnych, I zastępca szefa Sztabu Generalnego WP.

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Służbę wojskową w Siłach Zbrojnych PRL rozpoczął w 1959 jako podchorąży Oficerskiej Szkołe Artylerii w Toruniu. Promowany na podporucznika w 1962. Po promocji dowódca plutonu ogniowego w Podoficerskiej Szkole artylerii 5 Brygady KBW. W 1966 mianowany porucznikiem. Po ukończeniu w 1971 ASG w Rembertowie - starszy pomocnik kierownika Naukowej Informacji Wojskowej ASG. Dalej służył w 2 pcz 10 DPanc w Opolu. W 1971 kapitan . W l. 1972-73 szef sztabu 10 pcz w 10 DPanc. Od 1973 szef wydziału operacyjnego 10 DPanc. W l. 1974-75 szef sztabu 10 DPanc. W 1974 mianowany majorem. W 1978 ukończył ASG Sił Zbrojnych ZSRR, Szef Oddziału III - Zastępca Szefa Sztabu Pomorskiego Okręgu Wojskowego. W 1979 pułkownik. Od 1980 w Zarządzie Operacyjnym Sztabu Generalnego WP: szef oddziału gotowości bojowej, zastępca szefa Zarządu, od 1983 Szef Zarządu Operacyjnego. Był planistą stanu wojennego w Polsce 1981 r.. W 1984 r. mianowany generałem brygady. W 1989 Zastępca Szefa Sztabu Generalnego WP ds. operacyjnych, mianowany generałem dywizji. W l. 1989-90 brał udział w pracach nad reformą systemu dowodzenia Połączonych Sił Zbrojnych Układu Warszawskiego w oparciu o zasadę suwerenności i równoprawności państw. Uczestniczył przy opracowywaniu nowej doktryny obronnej Rzeczypospolitej Polskiej. Od 1990 I Zastępca Szefa Sztabu Generalnego WP. W l. 1992-93 w dyspozycji ministra Obrony Narodowej. Od 1993 inspektor Grupy Inspektorów Kierownictwa SG WP, od 1997 szef Zespołu Grupy Głównych Inspektorów MON, także asystent szefa Sztabu Generalnego WP. Uczestniczył w opracowywaniu planów integracji Polski z NATO.

Wieloletni członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Analityk i strateg wojskowy. Współautor planów modernizacji SZ RP oraz ich integracji z NATO. Brał udział w przygotowaniu programu "Partnerstwo dla Pokoju". Współautor opracowania historycznego "Sztab Generalny (Główny) Wojska Polskiego 1918–2003".

Zawodową służbę wojskową zakończył w lutym 2001 r. i rozpoczął pracę jako gen. dyw. w stanie spoczynku pracownik służby cywilnej MON. Wybrany w 2004 roku prezesem Klubu Generałów Wojska Polskiego[1]. 24 września 2013 r. na X Krajowym Zjeździe Delegatów został wybrany Prezesem Związku Żołnierzy Wojska Polskiego.

Wykształcenie wojskowe[edytuj | edytuj kod]

  • Oficerska Szkoła Artylerii w Toruniu
  • Akademia Sztabu Generalnego w Warszawie
  • Akademia Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR

Działalność publicystyczna[edytuj | edytuj kod]

  • wspólautor monografii Sztab Generalny (Główny) Wojska Polskiego 1918-2003, Warszawa 2003.
  • autor książki Sekrety Sztabu Generalnego pojałtańskiej Polski, Wyd. Bellona, Warszawa 2011.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Krzysztof Komorowski: Kronika Wojska Polskiego 2005. s. 280.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Jędrzejko – Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej (1989-2002), Wyd. von Borowiecky Warszawa 2002
  • Tadeusz Panecki, Franciszek Puchała, Jan Szostak – Sztab Generalny (Główny) Wojska Polskiego 1918–2003, Wyd. "Bellona", Warszawa 2003, ISBN 9788311097810
  • Krzysztof Komorowski [red.]: Kronika Wojska Polskiego 2005. Warszawa: Fundacja Polonia Militaris, 2006, s. 280. ISSN 1734-2317.