Franciszek Paweł Raszeja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Franciszek Raszeja)
Skocz do: nawigacji, szukaj

Franciszek Paweł Raszeja (ur. 2 kwietnia 1886 r. w Chełmnie nad Wisłą, zm. 21 lipca 1942 r. w Warszawie) – lekarz i nauczyciel uniwersytecki, brat Leona i Maksymiliana Raszejów.

Był synem pocztowca. Uczęszczał do szkoły w Chełmnie, gdzie przyjaźnił się z późniejszym politykiem i działaczem niemieckiej SPD, Kurtem Schumacherem. Podczas I wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej, walczył na froncie wschodnim; wzięty do niewoli był przetrzymywany w Taszkencie. W 1918 roku przez Finlandię i Szwecję przedostał się do kraju. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako sanitariusz. Po studiach medycznych w Münster, Krakowie i Poznaniu i uzyskaniu stopnia doktora nauk medycznych pracował w klinice uniwersyteckiej w Poznaniu. Habilitował się w roku 1931 i został dyrektorem szpitala ortopedycznego w Swarzędzu. Równocześnie kierował polikliniką ortopedyczną w Poznaniu. Raszeja doprowadził w roku 1935 do ponownego otwarcia szpitala ortopedycznego Uniwersytetu Poznańskiego i objął jego kierownictwo, a roku później uzyskał tytuł profesora. Po zakończeniu działań wojennych we wrześniu 1939 roku pracował jako lekarz w Warszawie (od grudnia 1939 r. był ordynatorem oddziału chirurgicznego szpitala PCK) i nauczał na Tajnym Uniwersytecie Warszawskim. Raszeja skontaktował się z przebywającym w warszawskim getcie profesorem Ludwikiem Hirszfeldem i zorganizował akcje krwiodawstwa na rzecz ludności żydowskiej.

21 lipca 1942 roku Franciszek Raszeja udał się do mieszkania na terenie getta (przy ul. Chłodnej), aby zająć się pacjentem (posiadał legalną przepustkę). Tam został zamordowany przez gestapowców pod dowództwem SS-sturmbannführera Hermana Hofle wraz ze swoim pacjentem Abe Gutnajerem, jego rodziną, dwoma żydowskimi lekarzami oraz pielęgniarką.

Jego imieniem nazwano Szpital Miejski w Poznaniu przy ul. Mickiewicza (otwarty w 1953 roku), a także jedną z ulic w Warszawie w okolicy ulicy Czorsztyńskiej i Magistrackiej na Kole.

Należał do Polskiej Korporacji Akademickiej Baltia.

[edytuj] Bibliografia

  • Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski (red.) Wielkopolski Słownik Biograficzny, Warszawa-Poznań 1983, PWN ISBN 83-01-02722-3
  • Artykuł Włodzimierza Kalickiego „Świadek tylko czyta” w dodatku „Duży Format” do „Gazety Wyborczej” z 21 kwietnia 2008 r., (Nr.15/774)
  • Franciszek Paweł Raszeja, oprac. Emilia Olszewska, Koło Nas. Biuletyn Informacyjny Spółdzielni Mieszkaniowej "Koło" Nr 2 (30) kwiecień 2009, s. 7.
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach