Franciszek Retz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Franciszek Retz SJ (ur. 13 września 1673 w Pradze, zm. 19 listopada 1750 w Rzymie) – czeski jezuita, 15. Przełożony Generalny Towarzystwa Jezusowego.

Formacja[edytuj | edytuj kod]

Po wstąpieniu do jezuitów w wieku 16 lat (w 1689) i ukończeniu nowicjatu, studiował filozofię (1692-94) i teologię (1700-03) w Ołomuńcu. Uzyskał doktorat z filozofii (Ołomuniec, 1703) i telologii (Praga, 1709) i został przeznaczony do nauczania tych dziedzin.

W Rzymie[edytuj | edytuj kod]

Wkrótce po rozpoczęciu pracy jako wykładowca został wezwany do Rzymu do prac administracyjnych w zakonie. Był prowincjałem Bohemii (1718-20), rektorem wyższej szkoły w Pradze (1720-23). W 1725 został wezwany do Rzymu przez generała Tamburiniego, aby pełnić funkcję Asystenta Europy Centralnej i Wikariusza Generalnego. Po śmierci Tamburiniego (1730) Retz, zwołał kongregację.

Przełożony Generalny[edytuj | edytuj kod]

XVI Kongregacja Generalna wybrała go Przełożonym Generalnym prawie jednogłośnie (68 głosów z 70). Jego sprawna administracja wniosła wiele w rozkwit zakonu. Za jego rządów kanonizowano Franciszka Regisa (1738) co przyczyniło się do promocji misji ludowych.

Generalat Retza przypadł być może na najspokojniejszy okres w historii jezuitów. Misje zamorskie intensywnie się rozwijały. Towarzystwo Jezusowe wzrastało liczebnie. W chwili śmierci Retza, było 39. prowincji, 24. domy profesów, 669. kolegiów, 61. nowicjatów, 335. rezydencji, 273. stacji misyjnych, 176. seminariów, i 22.589 jezuitów, z czego 11.293 kapłanów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Michelangelo Tamburini
Ihs-logo.svg Generał zakonu jezuitów
1730-1750
Ihs-logo.svg Następca
Ignazio Visconti