Franciszek de Burbon-Vendôme

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Blason Bourbon Vendôme.png

Franciszek de Burbon-La Marche (Franciszek I, hrabia de Vendôme) (147030 października 1495) – francuski szlachcic, najstarszy syn Jana VII, hrabiego Vendôme, i jego żony - Izabeli de Beauvau.

Franciszek został kolejnym hrabią Vendôme w wieku 7 lat, po śmierci swojego ojca. W czasie jego małoletności, hrabstwe zarządzał jego wuj - Ludwik de Joyeuse, mąż jego ciotki Joanny. W 1484 Franciszek otrzymał tytuł barona Mondoubleau, który włączono do tytułów hrabiego Vendôme. Franciszek był wiernym zwolennikiem regentki Anny de Beaujeu i króla Karola VIII. Franciszek towarzyszył królowi podczas wojen włoskich i brał udział w zwycięskiej bitwie pod Fornovo di Taro (1495), do którego zwycięstwa znacznie się przyczynił. Jednak pod koniec tego samego roku, Franciszek zmarł w wieku 25 lat, w Vercelli. Jego następcą został jego najstarszy syn - Karol. Żona Franciszka była regentką podczas małoletności Karola.

W 1487 poślubił Marię Luksemburską, wdowę po Jacku Sabaudzkim, hrabim de Romont. Jako posag panna młoda wniosła ogromne tereny między innymi hrabstwo Saint-Pol i Soissons w Pikardii. Para miała 6 dzieci:

Franciszek miał także nieślubnego syna Jakuba (Jacques) z Isabeau de Grigny.


Poprzednik
Jan VII
Hrabia Vendôme
1477-1495
Następca
Karol IV