Franciszek de Paula Pisztek

Z Wikipedii

Franciszek de Paula Pisztek (ur. 6 kwietnia 1786 r., zm. 2 lutego 1846 r.) - czeski duchowny katolicki, biskup tarnowski, arcybiskup lwowski.

Studiował w Pradze, przyjął święcenia kapłańskie w 1808. Był proboszczem w Presticach, a także kanonikiem i wikariuszem kapitulnym diecezji praskiej. 27 września 1824 został mianowany biskupem pomocniczym Pragi, ze stolicą tytularną Azotus. 24 lutego 1832 został przeniesiony na biskupa tarnowskiego; ingres do katedry odbył 10 czerwca 1832. Położył duże zasługi dla rozwoju praktyk rekolekcji kapłańskich w diecezji, dbał o seminarium duchowne. Sprowadził do pracy w diecezji tarnowskiej wielu duchownych czeskich.

11 lutego 1836 promowany na arcybiskupa Lwowa obrządku łacińskiego (z tytułem prymasa Galicji i Lodomerii), jako następca Franciszka Luschina. W okresie jego rządów arcybiskupich powstał pałac metropolity we Lwowie oraz małe seminarium duchowne; Pisztek zreorganizował podział archidiecezji na dekanaty, powołał do życia Towarzystwo Wstrzemięźliwości oraz prowadził działalność charytatywną.

Jego następcą na arcybiskupstwie lwowskim został mianowany Wilhelm Wacławiczek, jednak ponieważ nie objął on urzędu, faktycznie kolejnym arcybiskupem był Łukasz Baraniecki.