Franciszek i Hiacynta Marto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błogosławieni
Franciszek i Hiacynta Marto
Francisco i Jacinta Marto
Francisco Marto2.jpg
Jacinta-marto-fatima-portugal-1917.jpg
Franciszek i Hiacynta Marto
Data urodzenia 11 czerwca 1908 (Franciszek)
11 marca 1910 (Hiacynta)
Aljustrel (Franciszek i Hiacynta)
Data śmierci 4 kwietnia 1919 (Franciszek)
20 lutego 1920 (Hiacynta)
Aljustrel (Franciszek)
Lizbona (Hiacynta)
Kościół/
wyznanie
Kościół łaciński
Data beatyfikacji 13 maja 2000
Fátima
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 20 lutego
Szczególne miejsca kultu Fátima

Francisco Marto (Franciszek; ur. 11 czerwca 1908 w Aljustrelu, zm. 4 kwietnia 1919 tamże) i Jacinta Marto (Hiacynta; ur. 11 marca 1910 w Aljustrelu, zm. 20 lutego 1920 w Lizbonie) – portugalskie rodzeństwo, które w opinii Kościoła katolickiego w 1917 roku, wraz z Lucią dos Santos, było świadkiem objawienia maryjnego w Fátimie, ogłoszeni błogosławionymi przez Kościół katolicki.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Francisco i Jacinta urodzili się jako najmłodsze dzieci Manuela i Olimpii Marto. Rodzeństwo było analfabetami. Wraz z kuzynką, Lucią pomagali w gospodarstwie rodzinnym pasąc owce.

Francisca opisywano jako osobę spokojną i małomówną, głęboko wierzącą i zaangażowaną w praktyki religijne związane z kultem maryjnym, opiekuńczą wobec zwierząt. Lubił modlić się w samotności, jak twierdził "dla wynagrodzenia Jezusowi grzechów świata".

Jacinta była jego młodszą siostrą. Doświadczenia mistyczne poważnie wpłynęły na jej charakter, zwiększyć miało się jej zaangażowanie religijnie, podejmowała również praktyki pokutne i ascetyczne w intencji nawrócenia grzeszników, realizując zalecenia, jakie wizjonerzy mieli otrzymać podczas objawienia.

Objawienia[edytuj | edytuj kod]

W objawieniach Maryja miała przykazać im, by zachęcali innych do odmawiania różańca, jako zadośćuczynienie za grzechy i intencji nawrócenia grzeszników, które to zalecenie realizowali. Do dziś wyznawcy religii katolickiej praktykują odmawianie różańca szczególnie 13. dnia każdego miesiąca, a miesiąc październik został Miesiącem Różańca Świętego. Istotnym elementem tych Objawień było Nabożeństwo Pierwszych Sobót Miesiąca.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Wkrótce po objawieniach oboje ciężko zachorowali i zmarli. Przyczyną śmierci była rozprzestrzeniająca się wówczas pandemia grypy hiszpańskiej. U Francisca wywiązało się zapalenie płuc. Zmarł w rodzinnym domu 4 kwietnia 1919.

U Jacinty rozwinęło się ropne zapalenie opłucnej. Przeszła operację, podczas której usunięto jej dwa żebra. Ze względu na stan jej serca, nie mogła być znieczulona. Swoje cierpienia ofiarowała za nawrócenie grzeszników. Zmarła 20 lutego 1920 w szpitalu w Lizbonie.

Rodzeństwo zostało pochowane w Bazylice Matki Bożej Różańcowej w Fátimie. W 2006 obok doczesnych szczątek dzieci spoczęło ciało trzeciej wizjonerki, karmelitanki bosej, Luci dos Santos.

Beatyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Procesy beatyfikacyjne rodzeństwa rozpoczęły się w 1946. Ich zwłoki zostały ekshumowane w 1935, a po raz drugi w 1951. Ciało Jacinty nie uległo rozkładowi. 13 maja 2000 papież Jan Paweł II dokonał ich beatyfikacji. Jacinta jest najmłodszym beatyfikowanym dzieckiem, które nie zginęło śmiercią męczeńską.

Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Zakopanem[edytuj | edytuj kod]

Szczególnym miejscem kultu Francisca i Jacinty Marto w Polsce jest Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na zakopiańskich Krzeptówkach. Zostało wzniesione jako votum za ocalenie życia papieża Jana Pawła II po zamachu z 13 maja 1981. W kościele wzniesionym w latach 1987-1992 znajdują się relikwie błogosławionych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia i źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Drozd SDS: Orędzie Niepokalanej. Historia objawień fatimskich. Kraków: Salwator, 2005, s. 432. ISBN 83-60082-35-9.