Franco Alfano
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Franco Alfano | |
 |
|
| Imię i nazwisko | Franco Alfano |
| Data i miejsce urodzenia | 8 marca 1876, Posillipo koło Neapolu[1],  Włochy |
| Data i miejsce śmierci | 27 października 1954) San Remo[1], Włochy |
| Gatunek | muzyka poważna |
| Zawód | kompozytor, pianista |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Franco Alfano (ur. 8 marca 1876, zm. 27 października 1954) – włoski kompozytor i pianista.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, Twórczość [edytuj]
Komponował opery, balety, pieśni oraz utwory kameralne i orkiestrowe. Po śmierci Pucciniego ukończył za niego operę Turandot[1].
Opery [edytuj]
| Tytuł opery | Autor libretto | Data powstania | Data i miejsce premiery |
|---|---|---|---|
| Miranda | F. Alfano | 1896 | nie wystawiona[1] |
| La Fonte di Enschir | L. Illica | 1898 | Wrocław[1] |
| Risurrezione | C. Hanau i C. Antona Traversi | 1903 | 1909; Turyn[1] |
| I Cavalieri e la Bella | G. Adami i T. Monicelli | 1910 | nieukończona |
| L’ombra di Don Giovanni | E. Moschino | 1913 | 1914; La Scala[1] |
| La leggenda di Sakuntala | F. Alfano | 1914-1921 | 1921; Bolonia |
| Turandot - ukończona opera Pucciniego | 1926 | ||
| Madonna Imperia | 1927 | A. Rossato[1] | Turyn |
| L'ultimo Lord | V. Falena i A. Rossato | 1930 | Neapol |
| Cyrano de Bergerac | H. Cain[1] | 1936 | 1936; Rzym |
| Don Juan de Manara - przerobiona L'ombra di Don Giovanni | E. Moschino[1] | 1941 | |
| Il dottor Antonio | M. Ghisalberti[1] | 1949 | Rzym |
| Vesuvius - opera radiowa | V. Viviani[1] | 1950 | |
| Sakuntala - przeróbka La leggenda di Sakuntala | F. Alfonso | 1952 |
- La fonte di Enschir[potrzebne źródło]
- Il principe di Zilah[potrzebne źródło]
Balety [edytuj]
| Rok | Tytuł |
|---|---|
| 1899 | Napoli |
| 1923 | Eliana na bazie Suite Romantica |
| 1933 | Vesuvius |
- Lorenza[potrzebne źródło]
Inne [edytuj]
| Rok powstania | Tytuł | Rodzaj |
|---|---|---|
| 1899 | Four Romanian Dances | utwór na fortepian |
| 1909 | Suite Romantica | utwór dla orkiestry |
| 1910 | Symphony nr 1 | symfonia |
| 1918 | Tre Poemi | utwór na fortepian |
| 1918 | Quartet nr 1 | utwór na skrzypce |
| 1919 | Six songs | utwór na fortepian |
| 1923 | Sonata | utwór na skrzypce i fortepian |
| 1925 | Sonata | utwór na wiolonczelę i fortepian |
| 1926 | Quartet nr 2 | utwór na skrzypce |
| 1928 | Tre Liriche | utwór na fortepian |
| 1929 | Trio | utwór na skrzypce, wiolonczelę i fortepian |
| 1930 | Himno al Libertador | hymn dedykowany Simonowi Bolivar |
| 1933 | Symphony nr 2 | symfonia |
| 1935 | Divertimento | utwór na fortepian i orkiestrę kameralną |
| 1936 | Nuove Liriche Tagoriane | utwór na fortepian |
| 1936 | Quintet | utwór na fortepian i skrzypce |
| 1939 | Tre Nuove Liriche | utwór na fortepian |
| 1943 | E’ Giunto il Nostro Ultimo Autunno | utwór na fortepian |
| 1945 | Quartet nr 3 | utwór na skrzypce |
| 1948 | Cinque Nuove Liriche Tagoriane | utwór na fortepian |
| 1953 | Sinfonia Classica | symfonia na bazie Symphony nr 1 |
