Franco Marini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franco Marini
Franco Marini 4.jpg
Data i miejsce urodzenia 9 kwietnia 1933
San Pio delle Camere
Przewodniczący Senatu
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Okres urzędowania od 29 kwietnia 2006
do 28 kwietnia 2008
Poprzednik Marcello Pera
Następca Renato Schifani
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Franco Marini

Franco Marini (ur. 9 kwietnia 1933 w San Pio delle Camere w prowincji L'Aquila) – włoski polityk, były minister i eurodeputowany, wieloletni parlamentarzysta, były przewodniczący Senatu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze, po których zaangażował się w działalność ruchu związkowego. W 1950 przystąpił do Chrześcijańskiej Demokracji. W 1985 został przewodniczącym Włoskiej Konfederacji Pracowniczych Związków Zawodowych (CISL). W 1991 zrezygnował z tej funkcji, gdy objął urząd ministra pracy w siódmym rządzie Giulia Andreottiego.

W wyborach parlamentarnych w 1992 po raz pierwszy uzyskał mandat poselski, otrzymując najwięcej głosów w skali kraju. W Izbie Deputowanych zasiadał do 2006 (XI, XII, XIII i XIV kadencji). Po upadku chadecji przystąpił w 1994 do Włoskiej Partii Ludowej. Od 1997 był sekretarzem krajowym ludowców, utracił to stanowisko w 1999 z powodu słabego rezultatu partii w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Sam jednak uzyskał wówczas mandat eurodeputowanego, który sprawował do 2004.

Gdy w 2002 Włoska Partia Ludowa weszła w skład nowej formacji, Demokracja to Wolność – Stokrotka, Franco Marini został jej sekretarzem. 29 kwietnia 2006 po wygraniu przez centrowo-lewicową koalicję wyborów parlamentarnych powołano go na stanowisko przewodniczącego Senatu XV kadencji. W głosowaniu pokonał Giulia Andreottieggo, wspieranego przez Dom Wolności, stosunkiem głosów 165 do 156.

30 stycznia 2008, po dymisji rządu Romano Prodiego, prezydent Giorgio Napolitano, chcąc uniknąć przyśpieszonych wyborów, powierzył przewodniczącemu Senatu misję utworzenia przejściowego gabinetu[1]. W celu zdobycia większości parlamentarnej Franco Marini rozpoczął rozmowy z liderami głównych partii politycznych. Jednak wskutek braku poparcia ze strony prawicy Silvia Berlusconiego, 4 lutego 2008 oświadczył o niepowodzeniu swojej misji[2].

W przedterminowych wyborach w tym samym roku został senatorem XVI kadencji z ramienia Partii Demokratycznej. 29 kwietnia 2008 na stanowisku przewodniczącego izby wyższej parlamentu zastąpił go Renato Schifani z Ludu Wolności. Z parlamentu odszedł w 2013, nie uzyskując reelekcji.

Przypisy

  1. Włochy chwilowo bez wyborów?. gazeta.pl, 30 stycznia 2008.
  2. Berlusconi spurns coalition bid (ang.). bbc.co.uk, 4 lutego 2008.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]