Francuska inwazja na Hiszpanię

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Epizod interwencji francuskiej w Hiszpanii w 1823, obraz pędzla Hippolyte Lecomte

Francuska inwazja na Hiszpanię 1822-1823.

W 1822 r. w Kadyksie wybuchł bunt, który przekształcił się w antyrządową rewoltę. Powstańcy zajęli stolicę Hiszpanii, po czym uwięzili króla Ferdynanda VII. Na kongresie w Weronie w tym samym roku Francja zapowiedziała na czele koalicji kilku państw marsz na Hiszpanię w celu przywrócenia panowania Ferdynanda VII. W kwietniu 1823 r. wojska francuskie pod dowództwem księcia Louisa d'Angouleme przekroczyły Pireneje i zajęły Madryt. Po zajęciu stolicy Hiszpanii Francuzi ścigali wojska powstańcze aż do Kadyksu. W bitwie pod Trocadero 31 sierpnia 1823 r. siły powstańcze zostały rozbite przez armię inwazyjną. Wynik bitwy stał się przyczyną upadku rewolucji. Straty obu stron poniesione w konflikcie to 600 ludzi po stronie hiszpańskiej oraz 400 po stronie francuskiej.