Frank Conrad

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Frank Conrad
Frank Conrad
Data i miejsce urodzenia 4 maja 1874
Pittsburgh
Data i miejsce śmierci 11 grudnia 1941
Miami
Zawód elektronik, wynalazca

Frank Conrad (ur. 4 maja 1874 w Pittsburghu, zm. 11 grudnia 1941 w Miami) – amerykański inżynier i wynalazca, autor około 200 patentów. Jeden z pionierów radia, jako pierwszy prowadził stałą amatorską rozgłośnię radiową, projektant nadajnika pierwszej licencjonowanej stacji radiofonicznej KDKA.

Życie i działalność[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Fran Conrad urodził się w rodzinie mechanika kolejowego. Od najmłodszych lat przejawiał zainteresowanie pracami warsztatowymi i po ukończeniu lokalnej szkoły podjął w 1890 pracę w warsztatach serwisowych sklepów należących do Westinghouse Electric Company. Zwrócił na siebie uwagę i w 1897 został przeniesiony do zakładów doświadczalnych firmy.

Westinghouse[edytuj | edytuj kod]

Podczas swojej kariery w firmie Westinghouse okazał się bardzo pomysłowym konstruktorem i wynalazcą – otrzymał ponad 200 patentów. Do jego wczesnych osiągnięć należały mechanizmy węglowych lamp łukowych oraz ulepszenia mierników energii elektrycznej. Uzyskał również patenty na zegar elektryczny i domową lodówkę.

W 1904 został głównym inżynierem zakładów, pracował nad modernizacją mierników elektrycznych, central rozdzielczych i innego sprzętu elektrycznego. Około 1910 rozpoczął prace nad elektrycznym wyposażeniem samochodów i wynalazł regulator napięcia oraz układ automatycznego rozłączania rozrusznika.

W 1902 ożenił się z Florą Selheimer, mieli trójkę dzieci: Francisa, Crawforda i Jane.

Wczesne prace radiowe[edytuj | edytuj kod]

Conrad zainteresował się techniką radiową w 1912 i zbudował odbiornik odbierający sygnały US Navy. W 1916 otrzymał licencję umożliwiającą mu budowę własnego amatorskiego nadajnika radiowego. Gdy w kwietniu 1917 działalność radioamatorów została wstrzymana (ze względu na wojnę) Conrad otrzymał specjalne zezwolenie i testował sprzęt wojskowy. Westinghouse rozpoczął produkcję lamp elektronowych dla wojska, a Conrad zaprojektował dla US Army nadajnik radiowy SCR-69 i odbiornik SCR-70.

KDKA[edytuj | edytuj kod]

Popularny odbiornik radiowy firmy Westinghouse Aeriola Sr wprowadzony na rynek w 1921. Posiadał jedną lampę WD-11.

Po wojnie Conrad rozpoczął nadawanie ze swojego nadajnika muzyki Początkowo robił to nieregularnie, ale na skutek presji środowiska radioamatorów latem 1920 wprowadził stałe godziny, rozpoczął też nadawanie muzyki z płyt wypożyczonych z lokalnego sklepu, a w zamian nadawał jego reklamy. W ten sposób powstały pierwsze reklamy radiowe, a Conrad został pierwszym w historii dyskdżokejem.

Wzrastająca popularność audycji Conrada została zauważona przez władze Westinghouse Company i zaproponowano mu budowę większego nadajnika na terenie zakładów. Firmowa radiostacja otrzymała licencję w październiku 1920 i rozpoczęła nadawanie pod znakiem wywoławczym KDKA. Popularność radiostacji szybko rosła, wieczorem 2 listopada jako pierwsza nadała wyniki wyborów prezydenckich, wkrótce włączyła do swoich audycji sprawozdania z wydarzeń sportowych i religijnych. Spowodowało to ogromny wzrost popytu na odbiorniki radiowe, których jednym z głównych producentów był Westinghouse. Jako pierwszy rozpoczął on produkcję konsumenckich odbiorników radiowych: Aeriola Jr (kryształkowy) i Aeriola Sr (reakcyjny, z jedną lampą – triodą WD-11). Jesienią 1921 moc nadajnika zwiększono ze 100 W do 1 kW, nocą można było uzyskać odbiór na większości terenu USA. Sukces KDKA zachęcił wielu naśladowców i pod koniec 1922 nadawało już ponad 500 stacji radiofonicznych.

Późne lata[edytuj | edytuj kod]

W 1921 został głównym inżynierem firmy odpowiedzialnym za wszelkie sprawy związane z techniką radiową. Prowadził prace związane z techniką krótkofalową, zajmował się wzajemnymi zakłóceniami pomiędzy urządzeniami, antenami, zasilaniem urządzeń radiowych. W 1940 odszedł z zakładów Westinghouse'a na emeryturę, zmarł na atak serca w wieku 67 lat.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Frank Conrad otrzymał najbardziej prestiżowe nagrody stowarzyszeń zawodowych inżynierów elektryków.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. James E. Brittain. Electrical Engineering Hall of Fame: Frank Conrad. „Proc. IEEE”. 95, s. 1378 – 1380, 2007. doi:10.1109/JPROC.2007.895193. 
  2. Dr. Frank Conrad, Radio Pioneer, Dies. [dostęp 2012-01-07].
  3. Frank Conrad – GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-07].