Frank Luke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Frank Luke
18 zwycięstw
Frank Luke
Podporucznik
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1897
Stany Zjednoczone Phoenix, Stany Zjednoczone
Data i miejsce śmierci 29 września 1918
Francja okolice Murvaux, Francja
Przebieg służby
Lata służby od 1918
Siły zbrojne US Army Air Roundel.svg - USAAS
Jednostki 27th Aero Squadron
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Medal of Honor US Distinguished Service Cross (dwukrotnie) włoski Croce di Guerra

Frank Luke, Jr. (ur. 19 maja 1897, zm. 29 września 1918) - amerykański as powietrzny z czasów I wojny światowej. Był specjalistą w niszczeniu balonów.

Urodził się w Phoenix w stanie Arizona. We wrześniu wstąpił do US Army Signal Corps, które szkoliło pilotów wojskowych. Naukę przeszedł w School of Military Aeronautics w Austin w stanie Texas, a następnie szkolił się w San Diego. Szkolenie bojowe odbył we Francji. Kiedy zjawił się w 27. Aero Squadron, należącego do 1. Pursuit Group, był sierpień 1918.

Pierwsze zwycięstwo odniósł na początku września, niszcząc niemiecki Balon obserwacyjny. W połowie miesiąca miał już 11 zestrzeleń. Największy sukces odniósł 18 września, zestrzeliwując dwa balony i trzy samoloty, nie był jednak z tego powodu szczęśliwy, ponieważ stracił przyjaciela Josepha Wehnera. Od tej pory walczył z jeszcze większą brawurą, balansując na granicy życia i śmierci, wielokrotnie wracając na samolotach tak postrzelanych, że nadających się już tylko do kasacji.

29 września 1918 w rejonie Murvaux Frank Luke zaatakował i zapalił trzy Dracheny. Podczas walki jego Spad został trafiony przez obronę przeciwlotniczą, a sam Luke odniósł rany. Mimo to walczył nadal, atakując oddziały niemieckiej piechoty. Przy kolejnym nawrocie silnik Spada zgasł i Luke musiał lądować w polu. Otoczony przez niemieckich piechurów, nie zamierzając się poddać, Frank Luke wyciągnął swojego Colta i zaczął strzelać. Odpowiedź Niemców była celna i jedna z kul śmiertelnie ugodziła Amerykanina.

Za swój czyn Frank Luke został pośmiertnie odznaczony najwyższym amerykańskim wyróżnieniem - Medalem Honoru.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]