Frank Schulte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Frank Schulte
Frank Schulte
zapolowy
Pełne imię i nazwisko Frank M. Schulte
Pseudonim Wildfire
Data i miejsce urodzenia 17 września 1882
Cochecton, Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 2 października 1949
Oakland, Kalifornia
Odbijał lewą
Rzucał prawą
Debiut 21 września 1904
Ostatni występ 2 października 1918
Statystyki
Średnia uderzeń 0,270
Home runy 92
RBI 792
Uderzenia 1766
Kariera klubowa

Frank M. Schulte (ur. 17 września 1882, zm. 2 października 1949) – amerykański baseballista, który występował na pozycji zapolowego przez 15 sezonów w Major League Baseball.

Zawodową karierę rozpoczynał w zespołach niższych lig, między innymi w Syracuse Stars, gdzie był obserwowany przez skauta Chicago Cubs George'a Huffa i niebawem 21 sierpnia 1904 roku podpisał kontrakt z tym klubem. Miesiąc później zadebiutował w MLB w meczu przeciwko Philadelphia Phillies[1]. W sezonie 1906 zdobył 13 triples i był najlepszy w tej klasyfikacji w National League[2]. W 1907 i 1908 wraz z zespołem Cubs wygrał World Series[1]. W 1911 był najlepszy w lidze w zdobytych home runach (21), zaliczonych RBI (107) oraz w slugging percentage (0,534)[2]. W tym samym sezonie został członkiem Klubu 20–20–20–20 (zdobył także 30 doubles, 21 triples i 23 skradzione bazy; do 1957 roku nikt nie powtórzył tego osiągnięcia[3][4]) oraz otrzymał nagrodę Chalmer's Award dla najbardziej wartościowego zawodnika w lidze[1].

W 1914 roku popadł w konflikt z ówczesnym menadżerem Chicago Cubs Hankiem O'Dayem, co mogło spowodować transfer do jednego z zespołów Federal League. Schulte został jednak w drużynie, jednak dwa lata później w ramach wymiany przeszedł do Pittsburgh Pirates, w którym rozegrał 94 mecze[1][2][5]. W czerwcu 1917 podpisał kontrakt z Philadelphia Phillies, a w grudniu tego samego roku z Washington Senators[5]. W latach 1919–1922 występował w zespołach z NAPBL. Zawodową karierę zakończył w 1923. Zmarł 2 października 1949 roku w wieku 67 lat[1].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Frank Schulte (ang.). sabr.org. [dostęp 22 września 2012].
  2. 2,0 2,1 2,2 Frank Schulte Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 22 września 2012].
  3. Willie Mays w 1957 roku zdobył 26 doubles, 20 triples, 35 home runów i 38 skradzionych baz
  4. Willie Mays Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 22 września 2012].
  5. 5,0 5,1 Frank Schulte Transactions (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 22 września 2012].
  6. Most Valuable Player MVP Awards & Cy Young Awards Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 sierpnia 2012].
  7. Baseball-Reference Playoff and World Series Index (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].
  8. Phillies' Rollins just fourth player in history to reach 20-20-20-20 club (ang.). espn.com. [dostęp 22 września 2012].