Frank Schulte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Frank Schulte
Frank Schulte
zapolowy
Pełne imię i nazwisko Frank M. Schulte
Pseudonim Wildfire
Data i miejsce urodzenia 17 września 1882
Cochecton, Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 2 października 1949
Oakland, Kalifornia
Odbijał lewą
Rzucał prawą
Debiut 21 września 1904
Ostatni występ 2 października 1918
Statystyki
Średnia uderzeń 0,270
Home runy 92
Uderzenia 1766
RBI 792
Kariera klubowa
Lata Kluby
1904–1916 Chicago Cubs
1916–1917 Pittsburgh Pirates
1917 Philadelphia Phillies
1918 Washington Senators

Frank M. Schulte (ur. 17 września 1882, zm. 2 października 1949) – amerykański baseballista, który występował na pozycji zapolowego przez 15 sezonów w Major League Baseball.

Zawodową karierę rozpoczynał w zespołach niższych lig, między innymi w Syracuse Stars, gdzie był obserwowany przez skauta Chicago Cubs George'a Huffa i niebawem 21 sierpnia 1904 roku podpisał kontrakt z tym klubem. Miesiąc później zadebiutował w MLB w meczu przeciwko Philadelphia Phillies[1]. W sezonie 1906 zdobył 13 triples i był najlepszy w tej klasyfikacji w National League[2]. W 1907 i 1908 wraz z zespołem Cubs wygrał World Series[1]. W 1911 był najlepszy w lidze w zdobytych home runach (21), zaliczonych RBI (107) oraz w slugging percentage (0,534)[2]. W tym samym sezonie został członkiem Klubu 20–20–20–20 (zdobył także 30 doubles, 21 triples i 23 skradzione bazy; do 1957 roku nikt nie powtórzył tego osiągnięcia[3][4]) oraz otrzymał nagrodę Chalmer's Award dla najbardziej wartościowego zawodnika w lidze[1].

W 1914 roku popadł w konflikt z ówczesnym menadżerem Chicago Cubs Hankiem O'Dayem, co mogło spowodować transfer do jednego z zespołów Federal League. Schulte został jednak w drużynie, jednak dwa lata później w ramach wymiany przeszedł do Pittsburgh Pirates, w którym rozegrał 94 mecze[1][2][5]. W czerwcu 1917 podpisał kontrakt z Philadelphia Phillies, a w grudniu tego samego roku z Washington Senators[5]. W latach 1919–1922 występował w zespołach z NAPBL. Zawodową karierę zakończył w 1923. Zmarł 2 października 1949 roku w wieku 67 lat[1].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Frank Schulte (ang.). sabr.org. [dostęp 22 września 2012].
  2. 2,0 2,1 2,2 Frank Schulte Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 22 września 2012].
  3. Willie Mays w 1957 roku zdobył 26 doubles, 20 triples, 35 home runów i 38 skradzionych baz
  4. Willie Mays Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 22 września 2012].
  5. 5,0 5,1 Frank Schulte Transactions (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 22 września 2012].
  6. Most Valuable Player MVP Awards & Cy Young Awards Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 sierpnia 2012].
  7. Baseball-Reference Playoff and World Series Index (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].
  8. Phillies' Rollins just fourth player in history to reach 20-20-20-20 club (ang.). espn.com. [dostęp 22 września 2012].