Frank Tudor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Frank Tudor
Frank Tudor.jpg
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1866
Williamstown
Data i miejsce śmierci 10 stycznia 1922
Richmond
Australia Lider opozycji
Przynależność polityczna Australijska Partia Pracy
Okres urzędowania od 1916
do 1922
Poprzednik Joseph Cook
Następca Matthew Charlton

Frank Tudor (właśc. Francis Tudor; ur. 29 stycznia 1866 w Williamstown - zm. 10 stycznia 1922 w Richmond) - australijski polityk, w latach 1916-1921 przywódca Australijskiej Partii Pracy (ALP) i zarazem lider opozycji.

Jako bardzo młody człowiek pracował we młynie i fabryce butów, ale ostatecznie został specjalistą w zakresie produkcji kapeluszy. W latach 90. XIX wieku przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie nadal pracował w branży kapeluszniczej, a na dodatek zaangażował się w działalność związków zawodowych.

Po powrocie do Australii również tam stał się prominentnym działaczem związkowym, a w 1901 uzyskał mandat w pierwszych po powstaniu Związku Australijskiego wyborach do federalnej Izby Reprezentantów z ramienia ALP. W latach 1908-1916 czterokrotnie pełnił urząd ministra handlu i ceł w gabinetach kierowanych przez Andrew Fishera i Billy'ego Hughesa.

W 1916 ustąpił z rządu, ponieważ nie zgadzał się na wprowadzenie przymusowego poboru do wojska, za czym opowiadał się premier. W tym samym roku w ALP doszło do wewnętrznego podziału, zaś Hughes wraz z grupą rozłamowców wszedł w skład Nacjonalistycznej Partii Australii. W 1917 Tudor został nowym przywódcą ALP, a tym samym liderem opozycji. W okresie jego kierownictwa partia dwukrotnie - w 1917 i 1919 - przegrywała w wyborach. Przewodził ALP aż do swej śmierci, stając się jej pierwszym liderem, który zmarł w czasie swej kadencji. Był też pierwszą w historii Australii osobą, która choć była federalnym liderem opozycji, nigdy nie została premierem.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]