Frankolin bagienny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Frankolin bagienny
Francolinus gularis[1]
(Temminck, 1815)
Frankolin bagienny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Rodzaj Francolinus
Gatunek frankolin bagienny
Synonimy
  • Perdix gularis Temminck, 1815[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Frankolin bagienny (Francolinus gularis) − gatunek średniej wielkości azjatyckiego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Osiadły.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Gatunek monotypowy.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny: Od pokrewnych gatunków różni się kontrastowym, białym paskowaniem spodu ciała oraz rdzawym gardłem i przodem szyi. W locie charakterystyczne rude zewnętrzne sterówki. Samica podobna do samca, ale pozbawiona ostróg.

Rozmiary: długość ciała: ok. 37 cm.

Masa ciała: samiec ok. 510 g.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Podmokłe tereny trawiaste z gęstą roślinnością, pola ryżowe i plantacje trzciny cukrowej.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Północne Indie, Nepal i Bangladesz.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Pędy i nasiona roślin (w tym uprawnych) oraz owady. Wczesnym rankiem i wieczorem wychodzi żerować na bardziej odkrytym terenie.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Najprawdopodobniej gatunek monogamiczny

Gniazdo może być stertą roślin wśród rosnących w wodzie trzcin, w suchszych miejscach wyściółka jest mniej obfita.

Okres lęgowy: Od końca lutego do maja.

Jaja: znosi 3-4 jaj.

Wysiaduje wyłącznie samica.

Status, zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Status wg kryteriów Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych: gatunek narażony na wyginięcie (VU). Liczebność populacji zmniejsza się. Przyczyną jest odwadnianie terenów podmokłych, regulacja stosunków wodnych, zalesianie, a także wypalanie traw, koszenie i intensywny wypas na terenach lęgowych. Dodatkowo na zmniejszenie liczebności wpływają polowania i chwytanie ptaków w sidła, pomimo, że jest to gatunek chroniony w Indiach i Nepalu[3].

Przypisy

  1. Francolinus gularis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Swamp Francolin (Francolinus gularis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-10-25].
  3. 3,0 3,1 Francolinus gularis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • P. J. K. McGowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 490. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)