Frankolin bagienny
| Frankolin bagienny | |
| Francolinus gularis[1] | |
| (Temminck, 1815) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | grzebiące |
| Rodzina | kurowate |
| Rodzaj | Francolinus |
| Gatunek | Frankolin bagienny |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Frankolin bagienny (Francolinus gularis) − gatunek średniej wielkości azjatyckiego ptaka z rodziny kurowatych. Osiadły.
Spis treści |
Systematyka [edytuj]
Charakterystyka [edytuj]
Morfologia [edytuj]
Wygląd zewnętrzny: Od pokrewnych gatunków różni się kontrastowym, białym paskowaniem spodu ciała oraz rdzawym gardłem i przodem szyi. W locie charakterystyczne rude zewnętrzne sterówki. Samica podobna do samca, ale pozbawiona ostróg.
Rozmiary: długość ciała: ok. 37 cm.
Masa ciała: samiec ok. 510 g.
Występowanie [edytuj]
Środowisko [edytuj]
Podmokłe tereny trawiaste z gęstą roślinnością, pola ryżowe i plantacje trzciny cukrowej.
Zasięg występowania [edytuj]
Północne Indie, Nepal i Bangladesz.
Pożywienie [edytuj]
Pędy i nasiona roślin (w tym uprawnych) oraz owady. Wczesnym rankiem i wieczorem wychodzi żerować na bardziej odkrytym terenie.
Rozród [edytuj]
Najprawdopodobniej gatunek monogamiczny
Gniazdo może być stertą roślin wśród rosnących w wodzie trzcin, w suchszych miejscach wyściółka jest mniej obfita.
Okres lęgowy: Od końca lutego do maja.
Jaja: znosi 3-4 jaj.
Wysiaduje wyłącznie samica.
Status, zagrożenie i ochrona [edytuj]
Status wg kryteriów Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych: gatunek narażony na wyginięcie (VU). Liczebność populacji zmniejsza się. Przyczyną jest odwadnianie terenów podmokłych, regulacja stosunków wodnych, zalesianie, a także wypalanie traw, koszenie i intensywny wypas na terenach lęgowych. Dodatkowo na zmniejszenie liczebności wpływają polowania i chwytanie ptaków w sidła, pomimo, że jest to gatunek chroniony w Indiach i Nepalu[2].
Bibliografia [edytuj]
- Joseph del Hoyo: Handbook of the Birds of the World. Volume 2. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 488, 490. ISBN 84-87334-15-6.
Przypisy
- ↑ Francolinus gularis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Francolinus gularis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
