Frankolin rdzawoboczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Frankolin rdzawoboczny
Scleroptila shelleyi[1]
(Ogilvie-Grant, 1890)
Frankolin rdzawoboczny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Rodzaj Scleroptila
Gatunek frankolin rdzawoboczny
Synonimy

Francolinus shelleyi Ogilvie-Grant, 1890[2]

Podgatunki
  • S. s. uluensis (Ogilvie-Grant, 1892)
  • S. s. macarthuri (van Someren, 1938)
  • S. s. shelleyi (Ogilvie-Grant, 1890)
  • S. s. whytei (Neumann, 1908)
  • S. s. canidorsalis (Lawson, 1963)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Frankolin rdzawoboczny (Scleroptila shelleyi) − gatunek średniej wielkości afrykańskiego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Osiadły.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków S. shelleyi[4][5]:

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny: Ptak o pokroju zbliżonym do kuropatwy. Charakterystyczną cechą jest ubarwienie spodu ciała oraz widoczna w locie niewielka rdzawa plama na skrzydłach.

Rozmiary: długość ciała: ok. 33 cm.

Masa ciała: 397-600g.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Górskie sawanny i tereny trawiaste oraz luźniejsze partie lasów, 700-3000 m. n. p. m. Spotykany również na terenach uprawnych.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Wschodnia i południowo-wschodnia Afryka.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Podziemne części roślin, nasiona i bezkręgowce, takie jak ślimaki, termity, mrówki i prostoskrzydłe.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Gatunek najprawdopodobniej monogamiczny.

Gniazdo to płytkie zagłębienie w ziemi wysłane trawą, liśćmi i tym podobnym materiałem, dobrze ukryte w trawie lub wśród skał.

Okres lęgowy: obserwowano lęgi niemal cały rok, ale szczyt aktywności zależy od regionu: na południu Afryki przypada na okres od sierpnia do stycznia, na wschodzie od marca do czerwca.

Jaja: znosi 4-5 jaj.

Jaja wysiadywane 21-22 dni.

Status, zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Status wg kryteriów Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych: gatunek najmniejszej troski (LC)[3].

Przypisy

  1. Scleroptila shelleyi w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Francolinus shelleyi. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-10-26]
  3. 3,0 3,1 Francolinus shelleyi. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2013-10-26]
  4. Frank Gill, David Donsker: Family Phasianidae (ang.). IOC World Bird List: Version 4.2. [dostęp 2014-07-24].
  5. Shelley's Francolin (Francolinus shelleyi) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-10-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • P. J. K. McGowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 494. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)