Frankolin zbroczony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Frankolin zbroczony
Scleroptila gutturalis[1]
(Rüppell, 1835)
Frankolin zbroczony
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Rodzaj Scleroptila
Gatunek frankolin zbroczony
Synonimy
  • Perdix levaillantoides A. Smith, 1836[2]
  • Francolinus levaillantoides (A. Smith, 1836)[3]
  • Scleroptila levalliantoides (A. Smith, 1836)[4]
Podgatunki
  • S. g. gutturalis (Rüppell, 1835)
  • S. g. archeri (W. L. Sclater, 1927)
  • S. g. lorti (Sharpe, 1897)
  • S. g. jugularis (Büttikofer, 1889)
  • S. g. pallidior (Neumann, 1908)
  • S. g. levalliantoides (A. Smith, 1836)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[5]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Frankolin zbroczony (Scleroptila gutturalis) − gatunek średniej wielkości afrykańskiego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Osiadły.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków S. gutturalis[6][2][7]:

  • S. gutturalis gutturalisfrankolin zbroczonyErytrea, północna Etiopia.
  • S. gutturalis archeri – południowa Etiopia, południowo-wschodni Sudan, północna Uganda, północno-zachodnia Kenia.
  • S. gutturalis lorti – północna Somalia.
  • S. gutturalis jugularis – południowo-zachodnia Angola.
  • S. gutturalis pallidior – północna Namibia.
  • S. gutturalis levalliantoidesfrankolin akacjowy – wschodnia Namibia i południowa Botswana do centralnego RPA.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny: Ptak o pokroju zbliżonym do kuropatwy. Charakterystyczną cechą jest widoczna w locie duża, rdzawa plama na skrzydłach.

Rozmiary: długość ciała: ok. 32 cm.

Masa ciała: samiec 370-528g, samica 379-450g.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Tereny trawiaste, zarośla i suche lasy.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Wschodnioafrykańska populacja zasiedla Sudan, Erytreę, Etiopię, Somalię, Kenię i Ugandę, natomiast południowoafrykańska Angolę, Namibię, Botswanę, RPA i Lesotho.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Podziemne części roślin, nasiona, owoce i owady, w tym chrząszcze i prostoskrzydłe.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Gatunek terytorialny, najprawdopodobniej monogamiczny.

Gniazdo to płytkie zagłębienie pod kępą trawy.

Okres lęgowy: zależy od regionu: luty-maj i wrzesień-październik w RPA, czerwiec w Namibii, sierpień w Angoli oraz luty, kwiecień i sierpień w Etiopii.

Jaja: znosi 5-8 jaj.

Status, zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Status wg kryteriów Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych: gatunek najmniejszej troski (LC)[5].

Znaczenie w kulturze człowieka[edytuj | edytuj kod]

Na wielu terenach jest to gatunek łowny.

Przypisy

  1. Francolinus levalliantoides. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-10-26]
  2. 2,0 2,1 Orange River Francolin (Francolinus levaillantoides) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-10-26].
  3. Francolinus levaillantoides. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-10-26]
  4. Scleroptila levalliantoides. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-10-26]
  5. 5,0 5,1 Francolinus levaillantoides. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2013-10-26]
  6. Frank Gill, David Donsker: Family Phasianidae (ang.). IOC World Bird List: Version 4.2. [dostęp 2014-07-24].
  7. Paweł Mielczarek, Włodzimierz Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, 1999. ISSN 0550-0842. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • P. J. K. McGowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 493. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)