Frans Floris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Frans Floris
Frans Floris 001.jpg
Atena i muzy
Data i miejsce urodzenia 1516, Antwerpia
Data i miejsce śmierci 1 października 1570, Antwerpia
Narodowość niderlandzka
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl manieryzm
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Frans Floris, właśc. Frans de Vriendt (ur. 1516 w Antwerpii, zm. 1 października 1570 tamże) – niderlandzki malarz, rysownik i rytownik okresu manieryzmu.

Był synem rzeźbiarza. Początkowo pracował z bratem architektem Cornelisem de Vriendt. W latach 1536-38 był uczniem Lamberta Lombarda w Liège. W 1541 przybył do Rzymu, gdzie przez siedem lat studiował rzymskich manierystów (Jacopo Pontormo, Giorgio Vasari) i kopiował „Sąd OstatecznyMichała Anioła.

Malował głównie portrety oraz manierystyczne obrazy o tematyce mitologicznej. W portretach kontynuował styl Anthonisa Mora.

Wykształcił na malarzy dwóch swoich synów: Jana Battistę Florisa oraz Fransa Florisa.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Adam i Ewa (1560) – Florencja, Uffizi
  • Adoracja pasterzy (1567-68) – Antwerpia, Museum voor Schone Kunsten
  • Głowa kobiety (1554) – St. Petersburg, Ermitaż
  • Pokłon pasterzy (1558-59) – Drezno, Gemaeldegalerie
  • Pokłon Trzech Króli – Bruksela, Musées Royaux des Beaux-Arts
  • Portret brodatego mężczyzny w futrze (ok. 1564) – Drezno, Gemaeldegalerie
  • Przebudzenie Sztuk po zakończeniu wojny – Ponce, Museo de Arte de Ponce
  • Sąd Ostateczny (1560) – Bruksela, Musées Royaux des Beaux-Arts
  • Sąd Ostateczny (1565) – Wiedeń, Kunsthistorisches Museum
  • Sąd Parysa – St. Petersburg, Ermitaż
  • Sokolnik (1558) – Brunszwik, Herzog Anton Urlich – Museum
  • Stara kobieta (1558) – Caen, Musée des Beaux-Arts
  • Uczta bogów morskich (15610 – Sztokholm, Nationalmuseum
  • Upadek aniołów (1554) – Antwerpia, Museum voor Schone Kunsten
  • Wenus i Amor w kuźni Wulkana (ok. 1560) – Berlin, Gemaeldegalerie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-221-0686-6
  • Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, ISBN 83-7079-076-3
  • Dictionnaire de la peinture, red. M. Laclotte, J. P. Cuzin, Paris 1989, ISBN 2-03-511307-8