Frans Francken Młodszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Historia syna marnotrawnego
W galerii
Kunstkamera

Frans Francken Młodszy lub Frans Francken II (ur. 1581 w Antwerii, zm. 6 maja 1642) – barokowy malarz flamandzki, najbardziej znany członek artystycznej rodziny Franckenów działającej przez pięć pokoleń w Antwerpii i Paryżu.

Całe życie był związany z Antwerpią, gdzie w 1605 wstąpił do gildii malarskiej św. Łukasza i od 1616 pełnił w niej funkcję dziekana. Jego nauczycielem był ojciec Frans Francken Starszy (1542-1616) i prawdopodobnie stryj Hieronymus I, który mieszkał w Paryżu. Artysta prowadził duży warsztat malarski i zatrudniał wielu pracowników, później pracował z trzema synami, byli to Ambrosius III, Frans III i Hieronymus III[1].

Francken malował głównie niewielkie formy zaliczane do malarstwa gabinetowego, były to obrazy o tematyce historycznej, mitologicznej, religijnej i alegorycznej. Był autorem wielu innowacji, wprowadził m.in. postacie małp, zwykle symbolizujące ludzkie przywary, takie jak obżarstwo, czy palenie tytoniu. Motyw ten był kontynuowany przez Jana Brueghla starszego i Davida Teniersa młodszego. Ulubionym tematem Franckena były wyobrażenia galerii malarskich, które wypełniały miniaturowe reprodukcje obrazów i wielopostaciowe scenki rodzajowe. Jego prace charakteryzują się precyzją wykonania szczegółów, wyrafinowanym stylem i elegancją.

Kolejną innowacją były obrazy zawierające w centralnej części główną scenę, otoczoną mniejszymi, monochromatycznymi scenkami przylegającymi do ram obrazu np. Historia syna marnotrawnego (obok).

Artysta współpracował też z innymi twórcami, sceny figuralne zamawiali u niego m.in. Abraham Govaerts, Tobias Verhaecht, Joos de Momper, Hendrik van Steenwyck i Abraham Govaerts. Sporadycznie malował też wielkie nastawy ołtarzowe[2].

Bogaty dorobek Fransa Franckena znajduje się w licznych muzeach i galeriach europejskich, największe zbiory jego prac posiadają Rijksmuseum w Amsterdamie, Stara Pinakoteka w Monachium, Muzeum w Luwrze, Ermitaż w Sankt Petersburgu oraz Prado w Madrycie[3].

W zbiorach Państwowych Zbiorów Sztuki w Zamku Królewskim na Wawelu znajduje się obraz Franckena Occasio – Alegoria sprzyjającego losu z 1627[4]. Natomiast Muzeum Narodowe w Warszawie posiada płótno Uczta bogów, które powstało w wyniku współpracy Abrahama Govaertsa i Fransa Franckena (nr inw. M.Ob.816)[5].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Ziemba: Malarstwo flamandzkie doby Rubensa, Van Dycka i Jordaensa : 1608-1678. Warszawa: Przedsiębiorstwo Wydawnicze Rzeczpospolita SA : Muzeum Narodowe, 2007. ISBN 978-83-60192-33-7 (Rzeczpospolita).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons