František Chvalkovský
| František Chvalkovský | |
| Data i miejsce urodzenia | 30 lipca 1885 Jílové u Prahy |
| Data i miejsce śmierci | 25 lutego 1945 Berlin |
| Minister spraw zagranicznych Czechosłowacji | |
| Okres urzędowania | od 1938 do 1939 |
František Chvalkovský (ur. 30 lipca 1885 w Jílové u Prahy, zm. 25 lutego 1945 w Berlinie) – czechosłowacki polityk i dyplomata, minister spraw zagranicznych II Republiki (1938–1939).
Studiował prawo na uczelniach w Pradze, Berlinie i Londynie. Po studiach szefował działowi prawnemu krakowskiej filii "Živnostenské banky" (czes. banku drobnej wytwórczości).
U progu niepodległości Czechosłowacji związał się z dyplomacją – był m.in. ambasadorem w Waszyngtonie i Tokio. W 1927 roku wyznaczony przez prezydenta na ambasadora w Berlinie, po 1932 roku reprezentował kraj we Włoszech. Od 1925 do 1927 roku sprawował mandat posła do Zgromadzenia Narodowego z ramienia czeskich agrarystów.
W wyniku napiętej sytuacji związanej z kryzysem sudeckim w październiku 1938 roku odwołany z Rzymu i mianowany ministrem spraw zagranicznych Czechosłowacji. 2 listopada 1938 roku wziął udział w tzw. arbitrażu wiedeńskim, który zadecydował o włączeniu do Węgier południowej Słowacji. Parę miesięcy później, 14 marca 1939 roku wraz z prezydentem Hachą ugiął się w Berlinie przed żądaniami niemieckimi wobec Czechosłowacji, podpisując zgodę na okupację Czech i Moraw przez III Rzeszę.
W okresie Protektoratu był jego przedstawicielem w Berlinie, gdzie w lutym 1945 roku zginął w wyniku nalotów alianckich.
Bibliografia [edytuj]
- Roszkowski W., Kofman J. (red.), "Słownik biograficzny Europy Środkowo-Wschodniej XX wieku", Warszawa 2005