Fred Apke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fred Apke
Fred Apke, fot. Marta Klubowicz
Fred Apke, fot. Marta Klubowicz
Data
i miejsce urodzenia
9 maja 1959
Bad Oeynhausen,  Niemcy
Zawód aktor teatralny, reżyser, dramaturg
Lata aktywności 1981 - ?

Fred Apke (ur. 9 maja 1959 w Bad Oeynhausen, Niemcy), działający w Polsce, niemiecki dramaturg, reżyser i aktor.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Fred Apke wychował się w Westfalii w małej miejscowości nad Wezerą. W wieku trzynastu lat trafił do szkoły z internatem. Po maturze odbył służbę cywilną w domu starców, a następnie wyruszył w dłuższą podróż do Włoch i na Sycylię, gdzie napisał pierwsze próbki do filmu i angażował się w działalność Partii Radykałów (Partito Radicale).

W 1981 wrócił do Niemiec i po przerwaniu studiów na uniwersytecie (historia i literatura) rozpoczął naukę w Szkole Teatralnej imienia Fritza-Kirchhoffa w Berlinie (Schauspielschule „Der Kreis“) i po ukończeniu studiów grał w filmie i w teatrze.

W 1985 podjął współpracę z Teatrem Scena Polska Hamburg, który założyli polscy aktorzy – emigranci w czasie stanu wojennego. W 1986 dostał propozycję zagrania w norweskim filmie, wyjechał i został w Norwegii przez następnych kilka lat, gdzie pisał dla telewizji i teatru oraz zaczął reżyserować. Sztuką „Z powodu choroby zamknięte“ zadebiutował w Black Box Teater w Oslo.

Od 1991 coraz częściej bywał w Niemczech i pracował jako aktor i reżyser w wielu teatrach (m.in. Kampnagelfabrik Hamburg, TIK Theater Hamburg, Stadttheater Herford, Landestheater Detmold, Komödie Kassel, Stadttheater Fürth, Tafelhalle Nürnberg, Theater am Halleschen Ufer Berlin (Kerkhof-Ensemble), Theater am Ufer Berlin, Deutsches Theater Berlin (Baracke), Theater Bremen).

Od czasu inscenizacji „Fausta“ (2003) w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie związał się z Polską. W warszawskim Teatrze Na Woli wyreżyserował swoją komedię „Kura na plecach” z udziałem Marty Klubowicz, Artura Barcisia i Mirosława Zbrojewicza (2004), a następnie w Teatrze Rozrywki w Chorzowie „Odjazd” z songami skomponowanymi przez Renatę Przemyk (2005). W 2007 napisał i wyreżyserował sztukę o Josephie von Eichendorffie „ Pan Baron Przychodzi Boso i Płaci Guzikiem” (przedstawienie impresaryjne). Na podstawie „Kury na plecach” Eugeniusz Korin w Teatrze Bajka w Warszawie wyreżyserował przedstawienie „Ucho van Gogha” z Jolantą Fraszyńską, Michałem Żebrowskim i Aleksandrem Machalicą.

W roku 2008 w Teatrze Komedia w Warszawie w koprodukcji z Teatrem Powszechnym w Radomiu wyreżyserował tragifarsę małżeńską „Zimny prysznic Jego komedia „Letnisko”, która w maju 2011 została wystawiona też w Teatrze Powszechnym w Łodzi. Sztuka „Adonis ma gościa” została przetłumaczona na angielski, czeski, bułgarski oraz na gwarę śląską. Prapremierę tej sztuki wyreżyserował w Teatrze Rozrywki w Chorzowie, w czerwcu 2011 wystawił również w Teatrze Roma. W czerwcu 2011 w Teatrze Druga Strefa w Warszawie Fred Apke wyreżyserował monodram „Dziękuję Tatusiu” swojego autorstwa. Rolę bohatera zagrał dyrektor tego teatru Sylwester Biraga.

Charakterystyka dorobku[edytuj | edytuj kod]

Jego komedie często zajmują się postaciami wywodzącymi się z biednego i bogatego mieszczaństwa (Kura na Plecach, Zimny Prysznic, Warszawa Love Story, Ciach Nogę, Mrożona papuga, Letnisko, Pies i Pchły, Dziękuję Tatusiu) które rozpaczliwie walczą o porządek i związek z chaotycznym, zepsutym brakiem humanitaryzmu i bezdusznością światem. W innych zaś sztukach jako artysta interesuje się ludźmi żyjącymi poza społeczeństwem lub wbrew przyjętym regułom, których sytuacja egzystencjalna zmusza do wystawienia swojej inności na próbę. Wciąż też w teraźniejszości i historii poszukuje mitologicznych motywów. (Przepis na Golema – Odjazd – Hades – Schwebende Lasten - Balance). Okazyjnie pisze też sztuki dla dzieci (Cesarz na Śmietniku, W Międzyczasie, Adonis ma Gościa).

Na zamówienie powstały adaptacje, libretta i przekłady: „Werther“ według „Cierpień Młodego Wertera“ Goethe‘go– „Słowik i Róża“ – libretto według Oscara Wilde‘a – „Ackermann i Śmierć“ według Johannesa von Saaz - „Mysterien“ według Knuta Hamsuna. „Nora“ – „Peer Gynt“ według Henrika Ibsena, oraz „Pelikan“ według Augusta Strindberga.

W wielu różnych formach i rodzajach jego twórczości przewija się jeden motyw: tragikomiczne usiłowanie uwolnienia się od stereotypów myślenia i działania przez ludzi wszystkich klas i pokrojów. Nawet, gdy przegrywają tę walką odzyskują przez to honor i tożsamość.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1997 Nagroda Północnej Westfalii za sztukę Szklane Oczy (Glasaugen).
  • 2004 Stypendium na Syltcie za sztukę Hades.
  • 2006 Stypendium PRIM-u za scenariusz filmowy Jabłonki.
  • 2009 Nagroda za najlepszą sztukę dla dzieci (Adonis ma gościa) w konkursie organizowanym przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu.
  • 2010 Trzecia nagroda w konkursie Komediopisanie za sztukę Letnisko[1].

Przypisy

  1. Letnisko - Fred Apke (pol.). Teatr Powszechny w Łodzi. [dostęp 2011-12-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]