Fregaty projektu 35

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fregaty projektu 35
Opis typu
Kraj budowy Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR
Użytkownicy  WMF ZSRR
 WMF Rosji
Wejście do służby 1964 (35), 1965 (35M)
Zbudowane okręty 9 (35) plus 9 (35M)
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa : 950 t
pełna 1150 t
Długość 82,4 m
Szerokość 9,2 m
Zanurzenie 2,9 m
Napęd CODAG, 2 silniki wysokoprężne o mocy łącznej 12 000 KM i 2 turbiny gazowe o mocy łącznej 30 000 KM
Prędkość 32 węzły
Zasięg 4000 Mn (z prędkością 10 węzłów), 500 Mm (30 w)
Załoga 98
Uzbrojenie 2x2 działa 76 mm
4 (35) lub 2 (35M) wyrzutnie RBU-6000
1x5 (35) lub 2x5 (35M) wyrzutni torped kaliber 406 mm

Fregaty projektu 35 – typ radzieckich fregat budowanych w latach 1964-1965 znanych także pod nazwą Mirka. Zbudowano 18 jednostek tego typu (9 jednostek typu Mirka I i 9 jednostek typu Mirka II).

Fregaty tych dwóch podtypów służyły jedynie w radzieckich Flotach Bałtyckiej i Czarnomorskiej. Ich głównym zadaniem było wykrywanie przeciwokrętowych pocisków rakietowych. W tym celu jednostki Mirka I zostały wyposażone w stacje radiolokacyjne "Slim Net", a Mirka II w stacje "Strut Curve". W celu zwiększenia możliwości poszukiwania okrętów podwodnych, na wszystkich jednostkach obydwu podtypów zamontowano ponadto, w miejsce wyrzutni bomb głębinowych prawej burty, hydrolokatory opuszczane. Głównym akwenem operacyjnym fregat były wody Bałtyku, którego warunki oceanograficzne czyniły wykrywanie okrętów podwodnych niezwykle trudnym zadaniem. W latach dziewięćdziesiątych liczba jednostek typu Mirka została zmniejszona do pięciu. Wszystkie one zostały złomowane do 1998 roku[1].

Przypisy

  1. Robert Jackson: Niszczyciele, fregaty i korwety. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2001.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Gardiner, Stephen Chumbley: Conway's All The World's Fighting Ships 1947-1995. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, 1996. ISBN 1557501327.