Fregaty rakietowe typu Halifax

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fregaty rakietowe typu Halifax
HMCS Toronto (FFH 333) 4.jpg
Opis typu
Kraj budowy  Kanada
Użytkownicy  Royal Canadian Navy
Wejście do służby 1992
Zbudowane okręty 12
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 3800 t
pełna:5000 t
Długość 134 m
Szerokość 16,4 m
Zanurzenie 4,9 m
Napęd siłownia w układzie CODOG składająca się z 2 turbin gazowych General Electric LM2500, 1 silnik wysokoprężny, napędzających 2 śruby
Prędkość 29 węzłów
Załoga 225
Uzbrojenie Dwie ośmioprowadnicowe pionowe wyrzutnie Sea Sparrow
dwie poczwórne wyrzutnie pocisków przeciwokrętowych Harpoon
armata Bofors SAK 57 mm
1 zestaw przeciwrakietowy Phalanx CIWS kaliber 20 mm
Wyposażenie lotnicze 1 śmigłowiec Sea King lub AW101
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Fregaty rakietowe typu Halifaxkanadyjskie fregaty rakietowe budowane w latach 1992 - 1996. Zbudowano 12 jednostek, które stały się podstawą kanadyjskiej marynarki wojennej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1977 ministerstwo obrony Kanady ogłosiło decyzję o budowie w drugiej połowie lat 80 sześciu nowych okrętów określanych początkowo jako niszczyciele śmigłowcowe, a następnie jako fregaty śmigłowcowe. Okręty zaprojektowano aby spełniały różnorodne zadania: zwalczanie okrętów podwodnych i nawodnych, celów powietrznych a także patrolowanie wód przybrzeżnych Kanady. Szeroki zakres zastosowań jednostek sprawia że są one oficjalnie klasyfikowane jako fregaty patrolowe.

W czerwcu 1983 leżąca w prowincji Nowy Brunszwik stocznia Saint John Shipbuilding Ltd. zdobyła kontrakt na budowę pierwszej fregaty nowego typu. Stocznia miała pełnić funkcję głównego wykonawcy który odpowiadał za całość prac związanych z projektowaniem budową i wprowadzaniem do eksploatacji nowych okrętów. Głównym podwykonawcą została stocznia Marine Industries Ltd z Sorel leżącym nad Rzeką św. Wawrzyńca. W stoczni tej zbudowano trzy jednostki.

W grudniu 1987 zamówiono kolejnych sześć jednostek stanowiących drugą serię. Wydatki na budowę serii 12 okrętów oszacowano na 6,2 mld dolarów kanadyjskich, co czyniło z tego projektu jeden z najkosztowniejszych programów zbrojeniowych realizowanych w okresie powojennym.

Zbudowane okręty[edytuj | edytuj kod]

  • Halifax - wodowany 30 kwietnia 1988, wejście do służby 29 czerwca 1992
  • Vancouver - wodowany 8 lipca 1989, wejście do służby 23 sierpnia 1993
  • Ville de Québec - wodowany 16 maja 1991, wejście do służby 14 lipca 1994
  • Toronto - wodowany 1991 , wejście do służby 1993
  • Regina - wodowany 25 stycznia 1992 , wejście do służby 29 grudnia 1993
  • Calgary - wodowany 28 sierpnia 1992, wejście do służby wrzesień 1994
  • Montréal - wodowany luty 1992, wejście do służby , lipiec 1994
  • Fredericton - wodowany maj 1994, wejście do służby 1995
  • Winnipeg - wodowany styczeń 1995, wejście do służby 1995
  • Charlottetown - wodowany wrzesień 1995, wejście do służby 1996
  • St. John's - wodowany marzec 1996, wejście do służby czerwiec 1997
  • Ottawa - wodowanie wrzesień 1996, wejście do służby 1997

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Krzewiński, Kanadyjskie fregaty typu Halifax, Morza Statki i Okręty nr1/1996, ISSN 1426-529X

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]