Fregaty rakietowe typu Kortenaer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fregaty typu Kortenaer
Frigate Kortenaer.jpg
Opis typu
Kraj budowy  Holandia
Użytkownicy  Koninklijke Marine
 Polemiko Naftiko
Wejście do służby 1978
Zbudowane okręty 12
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 3500 t
pełna: 3800 t
Długość 130 m
Szerokość 14,4 m
Zanurzenie 4,4 m
Napęd siłownia w układzie COGOG składająca się z 4 turbin gazowych napędzających 2 śruby
Prędkość 30 węzłów
Załoga 176
Uzbrojenie 8 wyrzutni pocisków przeciwokrętowych Harpoon
8 wyrzutni pocisków przeciwlotniczych RIM-7 Sea Sparrow
1 działo 76 mm
1 zestaw obrony bezpośredniej Goalkeeper
4 wyrzutnie torped ZOP
Wyposażenie lotnicze 2 śmigłowce
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Fregaty rakietowe typu Kortenaerholenderskie fregaty rakietowe, w służbie od 1978, przystosowane do zwalczania celów podwodnych, nawodnych i powietrznych. W latach 1978–1982 zbudowano 12 okrętów tego typu: 10 jednostek weszło w skład holenderskiej marynarki wojennej, 2 trafiły do greckiej marynarki wojennej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat 70. XX wieku w Holandii rozpoczęły się prace nad nowymi uniwersalnymi fregatami rakietowymi, które miały zastąpić w służbie niszczyciele typów Holland i Friesland. Zamówienie na pierwsze 8 okrętów typu zostało złożone w 1974. W 1976 złożono zamówienie na kolejne 4. Planowano zbudować dodatkową jednostkę, która mogłaby pełnić funkcję okrętu flagowego zespołu eskortowego NATO, jednak ostatecznie do realizacji tego planu nie doszło.

Przy projektowaniu okrętów, w celu obniżenia kosztów, wykorzystano rozwiązania wypracowane w ramach unifikacji uzbrojenia NATO. Z tego powodu pod względem konstrukcyjnym do fregat typu Kortenaer podobne są opracowane nieco później niemieckie fregaty rakietowe typu 122. Typy te różnią się między sobą jedynie zastosowanym napędem, uzbrojeniem i wyposażeniem elektronicznym.

Stępkę pod budowę pierwszego okrętu serii, "Kortenaer" (F 807), położono 8 kwietnia 1975. Wodowanie nastąpiło 18 grudnia 1976, wejście do służby 26 października 1978. 15 września 1980 podpisano umowę o sprzedaży jednej z budowanych fregat Grecji. Przekazanie okrętu nastąpiło 16 listopada 1981. Zgodnie z warunkami umowy drugi z budowanych okrętów Grecy przejęli w październiku 1982. Fregaty dla Grecji otrzymały powiększony hangar dla śmigłowców, a także inny zestaw uzbrojenia. W miejsce okrętów sprzedanych marynarce greckiej, flota holenderska otrzymała dwie fregaty typu Jacob van Heemskerck, będące przeciwlotniczą odmianą typu Kortenaer.

Do 2003 wszystkie holenderskie okręty zostały wycofane ze służby, a następnie sprzedane Grecji (8 fregat) i Zjednoczonym Emiratom Arabskim (2 fregaty, obecnie przebudowywane na luksusowe jachty[1]).

Zbudowane okręty[edytuj | edytuj kod]

Lista fregat używanych przez Koninklijke Marine:

  • "Kortenaer" (F 807) – sprzedany marynarce wojennej Grecji jako "Kontouriotis" (F 462)
  • "Callenburgh" (F 808) – sprzedany marynarce wojennej Grecji jako "Adrias" (F 459)
  • "Van Kinsbergen" (F 809) – sprzedany marynarce wojennej Grecji jako "Navarinon" (F 461)
  • "Banckert" (F 810) – sprzedany marynarce wojennej Grecji jako "Aegeon" (F 460)
  • "Piet Hein" (F 811) – sprzedany do Zjednoczonych Emiratów Arabskich
  • "Abraham Crijnssen" (F 816) – sprzedany do Zjednoczonych Emiratów Arabskich
  • "Philips van Almonde" (F 823) – sprzedany marynarce wojennej Grecji jako "Themistoklis" (F 465)
  • "Bloys van Treslong" (F 824) – sprzedany marynarce wojennej Grecji jako "Nikiforos Fokas" (F 466)
  • "Jan van Brakel" (F 825) – sprzedany marynarce wojennej Grecji jako "Kanaris" (F 464)
  • "Pieter Florisz" (F 826, ex. "Willem van der Zaan") – sprzedany marynarce wojennej Grecji jako "Boubolina" (F 463)

Grecja[edytuj | edytuj kod]

Lista fregat zakupionych przez grecką marynarkę wojenną:

  • "Elli" (F 450, ex. holenderski "Pieter Florisz" (F 812))
  • "Limnos" (F 451, ex. holenderski "Witte de With" (F 813))

Przypisy

  1. Jonathan Gornall: Setting course for luxury. 2008-11-21. [dostęp 2009-07-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Rochowicz. Fregaty typu Kortenaer. „NTW”. Styczeń 1997. nr 1. s. 37 – 38. 
  2. Hellenic Navy. [dostęp 2009-07-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]