Fregaty rakietowe typu La Fayette

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fregaty typu La Fayette
FS Surcouf.jpg
Opis typu
Kraj budowy  Francja
Użytkownicy  Marine nationale (5)
 MW Republiki Chińskiej (6)
 Singapur (6)
 Królewska Saudyjska MW (3)
Wejście do służby 1996
Zbudowane okręty 20
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 3200 t
pełna: 3600 t
Długość 125 m
Szerokość 15,4 m
Zanurzenie 4,1 m
Napęd 4 turbiny silniki wysokoprężne Pielstick o mocy 21 000 KM napędzające 2 śruby
Prędkość 25 węzłów
Zasięg 7000 mil morskich przy prędkości 15 węzłów
Załoga 140
Uzbrojenie 1 26 prowadnicowa wyrzutnia pocisków przeciwlotniczych Crotale
8 prowadnicowa wyrzutnia pocisków przeciwokrętowych Exocet
1x armata 100 mm
2 działka 20 mm
Wyposażenie lotnicze 1 śmigłowiec

Fregaty rakietowe typu La Fayettefrancuskie wielozadaniowe fregaty rakietowe, które znajdują się na wyposażeniu marynarki wojennej Arabii Saudyjskiej, Francji, Singapuru i Tajwanu.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Fregaty tego typu posiadają właściwości stealth, które osiągnięto dzięki zaprojektowaniu sylwetki okrętu o małej skutecznej powierzchni odbicia dla fal radarowych. Osiągnięto to dzięki wygładzeniu konstrukcji kadłuba i nadbudówki i unikaniu w nich kątów prostych. Właściwości stealth osiągnięto także dzięki zastosowaniu materiałów pochłaniających promieniowanie radarowe.

Okręty zostały przystosowane do przenoszenia najnowszych pocisków przeciwlotniczych Aster 15, które mogą zwalczać także pociski przeciwokrętowe.

Fregaty te, dzięki swojej nowoczesnej konstrukcji, spotkały się z dużym zainteresowaniem ekspertów i odniosły spory sukces eksportowy.

Okręty francuskie:

Nazwa (znak taktyczny) Położenie stępki Wodowanie Wejście do służby
Surcouf (F711) 06. 07. 1992 03. 07. 1993 07. 02. 1997
La Fayette (F710) 15. 12. 1990 13. 06. 1992 22. 03. 1996
Courbet (F712) 15. 09. 1993 12. 03. 1994 28. 03. 1997
Aconit (F713) 05. 08. 1996 08. 06. 1997 03. 06. 1999
Guépratte (F714) 01. 10. 1998 03. 03. 1999 27. 10. 2001

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Wersje przeznaczone na eksport lub produkowane na licencji znacznie różniły się od swojego francuskiego pierwowzoru. Różnice występowały w konfiguracji i doborze uzbrojenia, a także w wyposażeniu elektronicznym.

Arabia Saudyjska[edytuj | edytuj kod]

Seria okrętów dla Arabii Saudyjskiej nosi oznaczenie Al Riyadh. Okręty są większe od pierwowzoru i mają wyporność 4700 ton. Uzbrojone są w pociski przeciwlotnicze Aster15 i przeciwokrętowe Exocet. Zbudowano trzy okręty tego typu.

Singapur[edytuj | edytuj kod]

Okręty noszą oznaczenie Formidable. Od okrętów francuskich różnią się zastosowaniem pocisków Harpoon zamiast Exocet. Zbudowano 6 okrętów, z których pierwszy powstał we francuskiej stoczni, a 5 zbudowano na podstawie licencji w Singapurze.

Tajwan[edytuj | edytuj kod]

Seria okrętów nosi oznaczenie Kang Ding. Okręty przystosowano głównie do zwalczania okrętów podwodnych i nawodnych. Obrona przeciwlotnicza jest zapewniona przez przestarzały system przeciwlotniczy Chaparral. Zbudowano 6 okrętów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maksymilian Dura, "Plany Marynarki Wojennej Francji na lata 1993-1999", Nowa Technika Wojskowa, nr 12/1992, ISSN 1230-1655

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]