Frew McMillan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Frew McMillan

Frew Donald McMillan (ur. 20 maja 1942 w Springs) – tenisista południowoafrykański, specjalista gry deblowej.

Przez kilka lat w drugiej połowie lat 70. figurował w czołowej setce rankingu gry pojedynczej, wygrał dwa turnieje (m.in. Monachium 1974) i w dalszych pięciu był w finale, jednak prawdziwą sławę zawdzięcza występom deblowym. W parze z Bobem Hewittem wygrywał Wimbledon (1967, 1972, 1978), US Open (1977), Masters (1978), otwarte mistrzostwa Włoch (1967); w parze z Connorsem wygrał m.in. halowe mistrzostwa USA w 1974.

Odnosił także sukcesy w grze mieszanej. W parze z Van Zyl wygrał międzynarodowe mistrzostwa Francji w 1966, z Holenderką Betty Stöve wygrał Wimbledon w 1978 i 1981 (1979 przegrali w finale). Wygrał także US Open 1977 i 1978 (ze Stove).

Przez lata tworzył z Bobem Hewittem jedną z najlepszych par deblowych w historii tenisa. Sukcesy zawdzięczali przede wszystkim wzajemnemu zrozumieniu na korcie i wzorowej grze wolejowej. W 1967 wygrali turniej wimbledoński nie tylko nie tracąc seta, ale nawet nie przegrywając ani razu własnego podania.

Frew McMillan wyróżniał się na korcie charakterystyczną białą czapeczką, a także rzadkim stylem - grał oburęcznie zarówno forhend, jak i bekhend. Po zakończeniu kariery bez większego powodzenia zajmował się pracą trenerską, a od 1994 również komentowaniem tenisa w telewizji (głównie w stacji "Eurosport"). W 1992 został uhonorowany miejscem w Międzynarodowej Tenisowej Hall of Fame.

Osiągnięcia w turniejach wielkoszlemowych:

  • mistrzostwa Francji
  • Wimbledon
    • gra podwójna - wygrane 1967, 1972, 1978 (wszystkie z Bobem Hewittem)
    • gra mieszana - wygrane 1978, 1981, finały 1977, 1979 (wszystkie z Betty Stöve)
  • US Open
    • gra podwójna - wygrana 1977 (z Bobem Hewittem)
    • gra mieszana - wygrane 1977, 1978 (obie z Betty Stove), finały 1970 (z Judy Tegart), 1976, 1979, 1980 (wszystkie z Betty Stöve)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]