Friedrich-Werner von der Schulenburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Friedrich-Werner von der Schulenburg

Friedrich-Werner von der Schulenburg (ur. 20 listopada 1876 w Kemberg; zm. 10 listopada 1944 w Berlinie) – niemiecki dyplomata.

Był niemieckim arystokratą, a od 1935 roku pełnił funkcję ambasadora Niemiec w Moskwie. Wierzył, że możliwa jest współpraca obydwu państw i za wszelką cenę chciał zapobiec wojnie. We wrześniu 1939, mimo stanu wojny pomiędzy Polską a Niemcami, jako dziekan korpusu dyplomatycznego w Moskwie, pomógł ambasadorowi Polski, Wacławowi Grzybowskiemu i pozostałym członkom polskiego personelu dyplomatycznego, których immunitet dyplomatyczny po agresji ZSRR na Polskę zakwestionowały władze ZSRR, opuścić granice tego państwa[1].

W czerwcu 1941 roku powrócił do Berlina. Po klęsce pod Stalingradem w styczniu 1943 (Bitwa stalingradzka) roku przyłączył się do organizacji antynazistowskiej planującej usunięcie Führera. Obiecano mu, że w nowym rządzie obejmie stanowisko ministra spraw zagranicznych. Zamach 20 lipca 1944 roku nie udał się, a Hitler przeprowadził krwawy odwet. Schulenburg został aresztowany i stracony 10 listopada 1944.

Przypisy

  1. Władze ZSRR utrzymywały,że państwo polskie przestało istnieć, a w konsekwencji immunitet dyplomatów polskich wygasł.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]